W tym artykule pokażemy Ci, jak dopasować dzianinowy T-shirt, a konkretnie damski T-shirt o dopasowanym lub pół-dopasowanym kroju z klasycznymi rękawami typu cap. Krój będzie idealnie dopasowany do Twojej sylwetki.

Na razie nie będziemy zajmować się szyciem. Szyciu koszulki według kroju poświęcimy osobny artykuł.

Ten wykrój nie nadaje się na bardzo luźny T-shirt unisex w sportowym stylu. Takie T-shirty mają różne wycięcia na ramionach i rękawach. Nie oznacza to jednak, że za pomocą tego wykroju można uszyć tylko obcisły T-shirt – pokażemy również luźniejszą wersję.

Przygotowywać:

• Papier do scrapbookingu
• Miara krawiecka
• Miara krawiecka lub długa linijka
• Krzywy

Długopis nie jest konieczny, ale będzie bardzo pomocny przy rysowaniu krzywych, zwłaszcza jeśli nie czujesz się pewnie, rysując je odręcznie.

Najlepszy jest rąbek krawiecki z szerszym, zaokrąglonym końcem (tzw. francuski), który można wykorzystać zarówno do obszycia pach, jak i główek rękawów. Na zdjęciu jest on na samym dole.

Bardziej płaska krzywa (ta na samej górze zdjęcia), którą można kupić za kilka koron w sklepie papierniczym, nie ma idealnego kształtu i nie przyda się zbytnio przy rysowaniu otworów na ręce i głowy, ale przydaje się do delikatnego zaokrąglania szwów (szew rękawa, szew boczny).

Wystarczy wpisać w wyszukiwarkę Google frazę „tailor's curve”, a znajdziesz mnóstwo ofert w sklepach czeskich i zagranicznych.

Do tymczasowego użytku wystarczy papierowa krzywa. Wyszukaj „printable french curve” – jest dostępna do bezpłatnego pobrania tutaj.

Zgubiłeś się, gdy powiedziałem „otwór na rękę”? Przyjrzyjmy się podstawowym terminom, z którymi spotkasz się podczas krojenia koszulki:

Ponieważ będziemy tworzyć dopasowanie na miarę, najpierw zmierz się. Najlepiej mierzyć się w bieliźnie lub w obcisłym, cienkim ubraniu (podkoszulku i legginsach).

Najlepiej, żeby ktoś inny Cię zmierzył. Niektóre pomiary są trudne do wykonania samodzielnie, a przy innych możesz nieświadomie się pochylić lub obrócić, co wpłynie na wynik.

Użyj miarki krawieckiej do pomiaru i przyłóż ją ciasno, ale nie zaciskaj. Stań tak, jak zwykle, nie ciągnij ani nie rozciągaj niczego, bo inaczej cięcie nie będzie pasować.

• Obwód biustu : zmierz go w najwyższym punkcie piersi, najlepiej w staniku, który najczęściej nosisz pod ubraniami.
• Obwód talii : Talia znajduje się w najwęższym miejscu, nie na wysokości pępka; zazwyczaj znajduje się tuż pod ostatnimi żebrami. U osób o silniejszej budowie najlepiej widać ją od tyłu; nawet bardzo krępy tułów będzie zwężony w jednym miejscu.
• Obwód bioder u dołu koszuli : Obwód bioder zazwyczaj mierzy się w najszerszym miejscu, ale potrzebny będzie nam obwód na końcu koszuli. Zmierz się w tym miejscu. Nie zapomnij zanotować, ile centymetrów poniżej talii.
• Wysokość tułowia : mierzona od ramienia przez najwyższy punkt klatki piersiowej do talii. Polecam zawiązać wstążkę lub gumkę wokół talii, aby upewnić się, że mierzysz poprawnie i nie musisz ciągle szukać talii.
• Głębokość klatki piersiowej : mierzona w taki sam sposób jak wysokość tułowia, ale tylko od ramienia do najwyższego punktu klatki piersiowej.

Jeśli szyjesz już od jakiegoś czasu, wiesz, że aby ubrania leżały dobrze, należy do wymiarów dodać niewielki margines, tzw. „ luźny krój ”. Dotyczy to w szczególności tkanin nieelastycznych.

W przypadku dzianin sytuacja wygląda nieco inaczej: margines luzu może być zerowy lub nawet ujemny, w zależności od tego, jak rozciągliwy jest materiał i jak luźny ma być T-shirt.

Najlepszym sposobem, aby dowiedzieć się, jakie dodatki będą odpowiednie, jest wyjęcie ulubionych koszulek z szafy i zmierzenie ich rozmiaru (bez rozciągania) w klatce piersiowej, talii i biodrach.

• Obcisłe koszulki z reguły nie dają żadnej swobody lub dają ją bardzo niewielką.
• Luźne koszulki mogą mieć naddatek 15–20 cm. Krój takiej koszulki jest nieco inny i nie będziemy go omawiać w tym artykule.

Dodaj wybrany dodatek do zmierzonego obwodu biustu, talii i bioder. Rysując wykrój, pracuj z poprawionemi wymiarami.

No i zaczynamy! Narysujmy cięcie!

Zwykły T-shirt składa się z przedniej i tylnej części oraz dwóch identycznych rękawów.

W przypadku ubrań symetrycznych, rysujemy tylko połowę przodu i tyłu. Następnie umieszczamy wykrój na kawałku materiału złożonym wzdłuż i wycinamy go w całości. Zrobimy to samo.

Punkt H zazwyczaj znajduje się w połowie drogi między punktami C i D1 (tj. H–D1 = H–C). W miejscu, gdzie linia H–I przecina się z linią środkową, kończy się otwór na rękę, a zaczyna się szew boczny koszuli. Czasami jednak skutkuje to stosunkowo płytkim otworem na rękę, co oznacza, że rękaw będzie przylegał bardzo blisko ciała w pachę. Nie każdemu to odpowiada.

Zmierz zatem odległość od talii w górę do pachy (mierz na boku, z ręką wzdłuż ciała) do miejsca, w którym czujesz się komfortowo, sięgając końca pachy. Możesz również skorzystać z ulubionego T-shirtu. Jeśli wynikowa odległość od punktu H do punktu C różni się od obliczonej, popraw ją podczas cięcia.

Narysuj linie pomocnicze jak na obrazku. Następnie narysujemy linię dekoltu i otwory na ręce w ich obrębie.

Kształt linii bocznej zależy od różnicy między obwodem biustu a talii. Nie powinna być jednak zbyt wyraźna (na załączonym przykładzie jest już dość wyraźna). Wygodniej jest też nosić koszulkę nieco luźniejszą w talii.

Jeśli masz niewielką różnicę w obwodzie, linia boczna może być prosta lub tylko pół centymetra niższa. Zmniejszenie talii koszuli jest łatwe, więc możesz ją dopasować podczas przymierzania i szycia.

O możliwościach regulacji nachylenia ramion pisałem już wcześniej, ale zanim zajmiemy się rękawami, chciałbym pokazać Wam jeszcze dwie możliwości regulacji.

Patrząc na gotowy krój, można się zastanawiać, czy zapomniałam o figurach gruszki, których biodra są znacznie szersze niż biust. Odzież z kolekcji ready-to-wear o nich zapomina, ale ja nie, nie martwcie się.

Długość koszuli jest ważna. Jeśli sięga ona do talii, możesz pozostawić krój bez zmian. Jeśli jednak biodra znacznie się rozszerzają od talii lub chcesz, aby koszula była długa w najszerszym miejscu, krój musi to uwzględniać.

Jak to zrobić?

• Zmierz pożądaną szerokość i głębokość nowego dekoltu na wykroju i narysuj kształt, który Ci odpowiada. Pamiętaj, że musi on mieć taką samą szerokość na obu częściach, w przeciwnym razie szwy na ramionach nie będą się nadawały podczas szycia.

Ponownie możesz wykorzystać swój ulubiony t-shirt jako wzór przy wyborze dekoltu.

• Narysuj główkę rękawa za pomocą linii krzywych. Narysuj jedną połowę zgodnie ze znakami, skopiuj drugą połowę – są takie same.

Jeśli nie masz pewności, o ile wydłużyć linię boczną, lepiej zachować ostrożność. Szew rękawa jest szyty na końcu, dzięki czemu można go łatwo wyregulować po przymiarce.

Możesz również zmierzyć szerokość rękawa w różnych miejscach i porównać ją z obwodem ramienia w tym samym miejscu. Zwróć szczególną uwagę na przedramię, gdzie najczęściej popełniane są błędy (zbyt wąski rękaw).

Długość główki rękawa musi być taka sama jak długość otworu na pachę. Na poniższym rysunku te części zaznaczono na zielono.

• Zmierz obie części (najlepiej użyć linijki ze skalą, ale miarka krawiecka też się nada); możesz też wyciąć rękaw i przyłożyć go do pachy.

A co, jeśli okaże się, że podczas pomiaru wygięcie głowy jest za długie lub za krótkie ? Różnica mniejsza niż 1 cm zazwyczaj nie jest korygowana; materiał lekko się rozciągnie podczas szycia, a te kilka milimetrów zostanie utraconych.

W przypadku większej różnicy można zastosować kilka metod. Jeśli różnica wynosi do dwóch centymetrów, można nieznacznie skrócić lub wydłużyć (wyprostować lub bardziej wygiąć) linię głowy. Byłoby to niekorzystne dla materiału, ponieważ dzianina zwężałaby oczko.

Metoda uczciwego krawca polega na rozcięciu rękawa wzdłuż trzech linii – na schemacie w lewym dolnym rogu są to czerwone linie (dzielą one rękaw mniej więcej na ćwiartki). Następnie rozkłada się lub składa rękaw równo wzdłuż wszystkich trzech linii i na ich podstawie rysuje się nowe cięcie.

Gdybyśmy mieli opisać wszystkie możliwe modyfikacje i szczegóły kroju, artykuł byłby bardziej jak książka. Ale porozmawiajmy trochę więcej o główce rękawa.

Wysokość, czyli odległość od linii bicepsa do szczytu (E–G), jest bardzo ważna, aby koszulka dobrze leżała i pozwalała na swobodne poruszanie się. Im niżej położysz głowę, tym wygodniej będzie Ci trzymać ramię, ale gdy ramię będzie opuszczone, pachy staną się bardziej widoczne.

Do naszego cięcia wybrałam fryzurę o średniej wysokości, ale jeśli chcesz poeksperymentować, możesz ją skrócić lub obniżyć.

• W przypadku dolnej części głowy odejmij 50% w kroku, w którym odjąłeś 30% głębokości pachy i narysowałeś linię bicepsa.
• W przypadku wyższej stawki potrąca się tylko 25%.

Jeśli już wiesz, jak szyć dzianiny, możesz od razu spróbować krojenia. Gorąco polecam wybór tańszego materiału lub resztek na pierwszy raz. Szycie na miarę nie zawsze się udaje „za pierwszym razem”.

Ale gdy już znajdziesz idealny krój, w Twojej szafie nigdy nie zabraknie wygodnych koszulek. Będziesz mógł wybierać spośród dowolnych materiałów i kolorów, co zapewni Ci niezależność od tego, co oferują sklepy.