W tym artykule uszyję zwykły dzianinowy T-shirt z okrągłym dekoltem i klasycznymi rękawami typu cap. Rękawy można wykonać w wersji długiej lub krótkiej, procedura szycia jest taka sama. Do uszycia T-shirtu wybrałam jedwabną dzianinę biuretową, ale ta procedura dotyczy wszystkich zwykłych „T-shirtów” z bawełny, wiskozy lub innych materiałów.

Doradzę Ci, jak wybrać odpowiedni materiał i ile go potrzebujesz. Ponieważ instrukcja jest przeznaczona dla początkujących, którzy nie mają doświadczenia w szyciu dzianin, pokażę Ci, jak uszyć dzianinę na zwykłej maszynie do szycia. Omówię również szczegółowo wykończenie dekoltu, które często jest najtrudniejszym zadaniem dla większości początkujących. Na końcu artykułu będziesz mieć gotowy T-shirt, który będziesz mógł od razu założyć.

• Maszyna do szycia – wystarczy zwykła maszyna, owerlok lub maszyna ze ściegami owerlokowymi nie jest konieczna.
• Nici elastyczne – Maraflex, Seraflex. Uwaga, nie tak zwane nici elastyczne luzem! Maraflex (Gütermann) i Seraflex (Amann) są gładkie, na pierwszy rzut oka przypominają zwykłe nici do szycia. Jeśli nie możesz ich znaleźć, przygotuj zwykłe nici uniwersalne, my też damy radę.
• Druty dziewiarskie – oznaczone jako „stretch” lub „superstretch”. Sprzedawane są w rozmiarach 75 i 90, wybierz rozmiar 75. Igła uniwersalna/standardowa nie nadaje się do szycia dzianin. Igły stretchowe w rozmiarze 90 nadają się do grubych dzianin (np. romanit, punto).
• Materiały krawieckie – miarka krawiecka, kreda, nożyczki krawieckie, szpilki.
• Strzyżenie – własne lub zakupione.
• Materiał według Twojego wyboru.

Możesz uszyć koszulkę z niemal każdego materiału o odpowiedniej gramaturze. Solidny dres lub dzianina punto nie nadają się na zwykłą koszulkę – wymagają innego kroju z większą swobodą.

Odpowiednie substancje:

• Dzianina bawełniana z dodatkiem elastanu lub bez – dobrze się szyje i jest łatwo dostępna w wielu kolorach i wzorach.
• Dzianiny wiskozowe – wybór tkanin wiskozowych jest niezwykle szeroki, ale nie każda dzianina wiskozowa nadaje się dla początkujących. Rzadziej spotykane dzianiny wiskozowe o niższej gramaturze są trudniejsze w szyciu. Wybierz taką, która jest gęstsza i przypomina dzianinę bawełnianą.
• Jersey jedwabny – wspaniały materiał, który świetnie się nosi i szyje równie dobrze, jak dzianina bawełniana.
• Dzianiny syntetyczne i funkcjonalne (sportowe) – podobnie jak wiskoza, na początek polecam unikać dzianin cienkich i bardzo elastycznych.

Dzianina jest produkowana w wielu szerokościach, zazwyczaj od 135 do 150 cm, a czasem nawet 180 cm. Dlatego należy kierować się szerokością materiału i wybranym krojem. Szczególnie ważna jest szerokość poszczególnych części, która zależy od wymiarów.

W przypadku standardowej szerokości materiału, wynoszącej około 140 cm, przód i tył są zazwyczaj umieszczane obok siebie, a rękawy pod nimi. W przypadku mniejszych rozmiarów jeden rękaw może również zmieścić się obok siebie; nie oszczędzi to materiału, ale pozwoli uzyskać ładniejszy element, a mając dwa takie elementy, można z nich uszyć dwukolorowy T-shirt do domu.

Krótkie rękawy można połączyć z przodem i tyłem na tej samej szerokości. W takim przypadku należy jednak pamiętać o dokupieniu około 10 cm dodatkowego paska na obszycie.

Obliczając zużycie, nie zapomnij dodać zapasów na szwy i plis do gotowego kroju. To niewielkie centymetry, ale zawsze lepiej mieć zapas, niż się stresować materiałem.

Jeśli nie jesteś pewien, zabierz wzór ze sobą do sklepu i spróbuj nałożyć go bezpośrednio na wybrany materiał.

Ważna uwaga: ułóż wszystkie elementy w tym samym kierunku. Dzianiny są zazwyczaj bardziej elastyczne na szerokość niż na długość, a jeśli ułożysz rękawy w poprzek materiału (tj. w poprzek, jak pokazano na schemacie poniżej po lewej), będą one rozciągliwe na długości i niezbyt elastyczne na obwodzie. Możesz to zrobić w razie potrzeby, ale zwiększ nieco obwód rękawa, aby zrekompensować mniejszą elastyczność. Nie rób tego, co widać na zdjęciu po prawej stronie, nawet w razie potrzeby. Nie będziesz w stanie nosić takiego T-shirtu.

Do wykonania koszulki w tym artykule (rozmiar ok. 40, długi rękaw) wykorzystałam 140 cm dżerseju burette.

Dzianiny, podobnie jak tkaniny, mają gładkie brzegi. Zazwyczaj rozciągają tkaninę i mają tendencję do plam od utwardzacza, dlatego należy je odciąć przed rozpoczęciem odrysowywania wzoru na tkaninie.

Jak odróżnić dobro od zła ?

Dzianina jersey, znana również jako dzianina jednostronna, ma przód dziany ściegiem pończoszniczym, a tył ściegiem lewym. Jeśli robisz na drutach, wiesz, o czym mówię. Jeśli nie, spójrz na powiększone zdjęcie przodu (pierwsze zdjęcie) i tyłu (drugie zdjęcie):

Na przedniej stronie widoczne są miniaturowe oczka tworzące pionowe paski, natomiast na tylnej stronie – więcej poziomych fal. Koszulki single-face mają również tendencję do rolowania – po przycięciu krawędzie boczne podwijają się w kierunku przodu, a krawędzie podłużne w kierunku tyłu. Nie jest to wada i nie można jej wyprostować żelazkiem.

Na niektórych dzianinach trudno rysować kredą. Zazwyczaj najlepiej sprawdza się klasyczna kreda prostokątna lub luźniejszy marker kredowy (z mojego doświadczenia mogę polecić ten od Prym).

Aby zaoszczędzić sobie pracy, odrysuj połowę wzoru na złożonym na pół materiale. Odrysuj cały rękaw, ale tylko jeden, a następnie ponownie wytnij złożony materiał – w ten sposób wytniesz oba rękawy na raz.

Wytnij przód, tył i oba rękawy. Nie zapomnij o dodatkach na szwy ; 1 cm wystarczy na dzianinę. Dodaj 3 cm na zakładkę rękawa i dolną krawędź.

Przenieś wszystkie znaczniki krawieckie (środek główki rękawa, talię itp.) na poszczególne części.

Zanim zaczniemy szyć koszulkę, przyjrzyjmy się, jak właściwie szyje się wyroby dzianinowe.

W fabrykach odzieży dzianiny szyje się za pomocą owerloka przemysłowego – maszyny, która szyje ściegi elastyczne i lewe w jednym kroku i robi to z naprawdę dużą prędkością. Domowe owerloki działają podobnie, a jeśli posiadasz taki i umiesz go obsługiwać, uszyjesz koszulkę nieco szybciej.

W przypadku standardowej maszyny do szycia masz trzy opcje, które pokażemy. W każdym przypadku użyj igły stretch/superstretch. W żadnym wypadku nie rozciągaj materiału podczas szycia – po prostu wyprostuj go i przesuń pod stopką, tak jakbyś szył materiał. Jeśli Twoja maszyna ma stopkę kroczącą, zamontuj ją.

• Szycie ściegiem prostym specjalną elastyczną nicią
• Szycie ściegiem elastycznym przy użyciu nici uniwersalnej
• Szycie małym ściegiem nicią uniwersalną

Ta metoda jest najlepsza. Jest ona możliwa dzięki specjalnym elastycznym niciom, które są stosunkowo nowym rozwiązaniem w ofercie firm. Można je szyć na domowej maszynie zwykłym ściegiem prostym ; nie jest to możliwe przy użyciu nici uniwersalnych, ponieważ nie będą się trzymać i pękną przy rozciąganiu materiału. Możesz spróbować zszyć kawałek dzianiny zwykłą nicią, a następnie ją rozciągnąć – przekonaj się sam.

Nić gumowa jest nawleczona zarówno na nić górną, jak i dolną. Po nawleczeniu spróbuj przeszyć dwa skrawki i w razie potrzeby wyreguluj naprężenie nici. Ustaw długość ściegu na około 2,5–3 mm.

Niektóre maszyny do szycia posiadają elastyczny ścieg, który kształtem przypomina błyskawicę, a jego szerokość nie różni się znacząco od szerokości ściegu prostego. Szyje się go uniwersalną nicią. Zbyt szybkie szycie może spowodować zerwanie nici, dlatego należy wcześniej sprawdzić odpowiednią prędkość.

Nie możesz znaleźć nici elastycznej, a Twoja maszyna wykonuje tylko podstawowe ściegi? Nawlecz nić uniwersalną i ustaw ścieg na szerokość około 1 mm i długość 2-3 mm. Wypróbuj różne szerokości i długości – Twój materiał może lepiej się sprawdzić z inną kombinacją niż 1×2 mm. Ważne, aby szew wyglądał dobrze i był wystarczająco elastyczny po rozciągnięciu.

Już wiemy, jak szyć, ale co z wykończeniem zapasów na szwy ? Ponieważ dzianiny się nie strzępią, można je pozostawić niewykończone, ale... Prawdopodobnie nie będzie Ci to przeszkadzać przy pierwszych próbach lub przy szybkim T-shircie do noszenia w domu, ale z czasem z pewnością będziesz chcieć, aby Twoje uszyte produkty wyglądały ładnie i były wykończone od wewnątrz.

Jeśli posiadasz owerlok, możesz szyć i wykańczać dzianiny w jednym kroku. Inną opcją jest szycie na zwykłej maszynie do szycia i wykańczanie tylko owerlokiem. Wtedy wystarczy nawlec pętelki i jedną igłę lub tylko pętelki. Oba naddatki są wykańczane jednocześnie.

Można argumentować, że ta metoda szycia to niepotrzebny dodatkowy krok. Z drugiej strony, pozwala ona na bardziej precyzyjne operowanie zszytymi elementami oraz ułatwia wprowadzanie poprawek i korygowanie błędów.

Można łatwo usunąć naddatki za pomocą ściegu entl, zarówno osobno, jak i razem, podobnie jak w owerloku. Ustaw szerszy, cieńszy ścieg entl (szerokość 5–7 mm, długość 3–4 mm). Zbyt gęsty ścieg sprawi, że naddatki będą falowane.

Szycie koszulki to zaledwie trzy kroki. Jeśli wypróbujesz i poćwiczysz odpowiedni ścieg, uszyjesz ją w mgnieniu oka.

Połóż przód i tył naprzeciw siebie. Zszyj szwy na ramionach. Przytnij i zaprasuj zapas szwu w kierunku tyłu.

W przypadku sukienki lub bluzki z materiału najpierw zszywamy szwy boczne, a następnie wszywamy rozszerzane rękawy, ale w przypadku koszulek sytuacja wygląda inaczej: rękawy przyszywa się już na tym etapie.

Połóż rękaw stroną do dołu na pachę, tak aby środek główki rękawa znajdował się na szwie ramienia. Zszyj. Zalecam szycie dwa razy, zawsze od szwu ramienia do pachy. Nie rozciągaj materiału podczas szycia!

Wyczyść nadmiar materiału i zaprasuj go w kierunku rękawa.

Zalecam ponowne zszycie dwa razy: najpierw szew boczny od pachy w dół, a następnie szew rękawa od pachy do końca rękawa. Zmniejszy to ryzyko skręcenia koszuli. W warsztatach przemysłowych szew ten jest zszywany jednocześnie, od dołu koszuli do końca rękawa.

Czy nie mówiłem, że to trochę potrwa? Masz już prawie gotowy T-shirt w ręku i możesz go przymierzyć. Przypnij zakładkę na rękawach i dolnej krawędzi i sprawdź, czy długość rękawów i T-shirtu jest idealna.

Dekolt może wydawać się za duży lub za luźny. Nic nie szkodzi, po skończeniu będzie się lekko zwężał.

Wykończenie dekoltu to krok, z którym początkujący zazwyczaj mają najwięcej problemów. Zrób to tak samo, jak uczysz się czegoś nowego: próbuj na skrawkach materiału, aż nabierzesz wprawy. Nawet mistrzowie krawiectwa to robią. Pracując z tkaninami, zawsze uczysz się czegoś nowego.

Dekolt można wykończyć paskiem dzianiny, który przecinamy w poprzek materiału:

Wybierz szerokość, która Ci odpowiada. 5 mm to cienki brzeg, powszechnie stosuje się brzeg 7–8 mm, a dla szerszego i bardziej wyrazistego brzegu szerokość może wynosić 1 cm. Jeśli obrzucasz zwykłą dzianiną, polecam maksymalnie 1–1,2 cm. Do szerszych brzegów nadaje się tylko dzianina ściągaczowa.

Pasek podwinięcia powinien być krótszy niż obwód dekoltu. Podczas szycia jest on delikatnie naciągany, aby dekolt był lekko naciągnięty i nie odstawał od szyi.

Ale jak określić odpowiednią długość paska ?

Długość zależy od rodzaju dzianiny. Cienkie, bardzo elastyczne tkaniny będą się mocno rozciągać. Prążkowane paski (kupowane jako dzianina) charakteryzują się znaczną rozciągliwością i dlatego są cięte stosunkowo krótko. W przypadku twardszej dzianiny, takiej jak bawełna, modal lub wiskoza o wyższej gramaturze, potrzebny jest dłuższy pasek brzegowy, ponieważ nie będzie się on tak bardzo rozciągał.

• Cieńsze, bardziej elastyczne dzianiny: 85–90% obwodu dekoltu
• Dzianina ściągaczowa: 75% obwodu dekoltu
• Dzianiny zwykłe i twardsze: 90–95% obwodu dekoltu

Sprawdź w praktyce, czy procent jest prawidłowy. Zaznacz zmierzoną odległość (co najmniej 10 cm) na próbce paska i rozciągnij go dokładnie tak, jak będziesz go rozciągać podczas szycia.

Istnieje wiele sposobów na wszycie paska czyszczącego, ale ten, który Ci pokażemy, jest najpopularniejszy i sprawdzony.

Wywróć koszulkę na lewą stronę i złóż dekolt tak, aby szwy na ramionach były skierowane do siebie, jak pokazano na zdjęciu. Zmierz długość złożonego dekoltu wzdłuż linii szwu i pomnóż przez dwa; otrzymasz obwód dekoltu.

Pomnóż obwód dekoltu przez odpowiedni współczynnik. Dla jedwabnej biurety, z której uszyłam próbkę T-shirtu, oszacowałam współczynnik na około 0,95 (95% obwodu dekoltu), ale pomiar próbki paska faktycznie wyniósł 94%.

Nie zapomnij dodać do długości podwinięcia zapasu na zszycie w okrąg. Będzie on równy szerokości paska podwinięcia.

W moim przypadku:

• Obwód dekoltu wynosi 68 cm; długość taśmy wykończeniowej wyniesie zatem 64 cm plus dwa dodatkowe centymetry po 3 cm (moja taśma wykończeniowa ma 3 cm szerokości), co łącznie da 70 cm.

Zszyj pasek w okrąg. Zszyj po przekątnej, aby uniknąć zgrubienia przy kilku warstwach materiału. Spowodowałoby to nieestetyczne wybrzuszenie na brzegu. Po zszyciu przytnij końce, pozostawiając jedynie wąski zapas, który możesz rozprasować.

Złóż zszyty pasek na pół wzdłuż, lewą stroną do środka i zaprasuj.

Zaznacz połówki lub ćwiartki na zszytym pasku. Zaznacz jedną połówkę i przypnij ją do środka tyłu dekoltu, a drugą do środka przodu. Jeśli zaznaczyłeś ćwiartki, umieść je w odpowiednich miejscach na dekolcie, ale uważaj: to nie są szwy na ramionach ! Ponieważ dekolt z tyłu jest prawie zawsze węższy niż z przodu, ćwiartki zostaną przesunięte na przód dekoltu.

Umieść brzeg na przodzie koszuli. Umieść szew łączący tuż za jednym ze szwów na ramionach koszuli, gdzie będzie najmniej widoczny.

Teraz najważniejsze: przyszyj pasek podwijający na całym obwodzie dekoltu. Ponieważ pasek jest krótszy od dekoltu, należy go lekko naciągnąć podczas szycia. Nie powinien być jednak zbyt ciasny, aby dekolt wyglądał na marszczony. Oszacowanie prawidłowego naprężenia nie jest łatwe dla początkującego, dlatego polecam wycięcie kilku próbnych kawałków paska podwijającego i wypróbowanie ich na odciętych fragmentach.

Po zszyciu odwróć pasek na lewą stronę z zapasem na szew i zaprasuj. Zszyj jeszcze raz tuż przy linii szwu.

Pozostaje tylko wykończyć rękawy i dolny brzeg koszuli. Na szczęście to proste: wystarczy zagiąć klapkę do wewnątrz i przeszyć ją po obwodzie. Tutaj również masz kilka możliwości:

1. Szycie elastyczną nicią
2. Szycie ściegiem elastycznym
3. Szycie podwójną igłą

Jeśli szyjesz elastyczną nicią, zaprasuj zakładkę na lewą stronę. Wyczyść krawędź zakładki (overlockiem, owerlokiem) lub podwiń ją na lewą stronę. Zszyj ściegiem prostym.

Jeśli szyjesz nicią uniwersalną, do obszywania brzegów należy użyć ściegu elastycznego. Niektóre maszyny mają więcej takich ściegów, więc możesz wybrać taki, który będzie wyglądał dekoracyjnie. Wybieraj cieńsze (dłuższe) ściegi, aby tkanina nie zwijała się zbyt mocno. Lekkie zwijanie jest dopuszczalne, zniknie po prasowaniu.

Ścieg szyty podwójną igłą jest naturalnie elastyczny (szyty uniwersalną nicią) i wygląda profesjonalnie. Prawidłowy montaż i nawlekanie podwójnej igły znajdziesz w instrukcji obsługi maszyny do szycia. Dla początkującego może być problematyczne poluzowanie naprężenia dolnej nici (za pomocą śruby na bębenku – ponownie, patrz instrukcja obsługi maszyny) i precyzyjne szycie, aby języczek był prawidłowo chwytany od tyłu, co może być problematyczne.

Twoja koszulka jest gotowa! Może wyprasuj ją jeszcze trochę, sprawdź, czy nie wystają jakieś zapomniane nitki i możesz w niej od razu wyjść.

Korzystając z tego samouczka, możesz uszyć całą garderobę koszulek w różnych kolorach i wzorach. Jeśli wydłużysz krój, możesz z łatwością uszyć prostą dzianinową sukienkę z wąską lub lekko rozkloszowaną spódnicą. Proces szycia jest dokładnie taki sam.

Jak szyłeś według instrukcji?

Masz już doświadczenie w szyciu odzieży dzianinowej, czy dopiero zaczynasz?

Pokaż nam swoją nową koszulkę!