Każda kobieta lubiąca bluzki się ze mną zgodzi: wygodnych i stylowych bluzek nigdy za wiele. Do spodni lub spódnic, na każdą okazję, od pracy po formalny wieczór.

Jeśli Ty również lubisz jedwab, to w Twojej szafie musi znaleźć się jedwabna bluzka.

Najpierw dobieramy odpowiedni krój, następnie obliczamy zużycie materiału i dobieramy odpowiedni materiał.

Do uszycia tej bluzki zdecydowałam się wykorzystać wykrój Butterick B6770, który kupiłam w formacie PDF. Przyjrzyjmy się teraz pobieraniu i składaniu wykroju.

Szablony elektroniczne to świetna rzecz, ponieważ nie trzeba ich szukać w sklepach, a nawet można kupić markę, która nie jest powszechnie dostępna w naszym kraju. Ich wadą jest konieczność ich wydrukowania. Większość szablonów elektronicznych jest sprzedawana w formacie A4, więc wystarczy wydrukować stos kartek, a następnie je skleić.

Kupiłam wzór B6770 na stronie simplicity.com. Po dokonaniu płatności, wzór i instrukcje do pobrania będą dostępne na Twoim koncie w sekcji Wzory Cyfrowe. Pobierz pliki w zależności od formatu papieru, którego używasz – w moim przypadku był to klasyczny format A4. Uwaga: wzór zawiera dwa pliki. Na początku zawsze znajduje się duży arkusz z wzorem liścia.

Nie musisz sklejać całego „żagla”, ponieważ wykrój zawiera sześć rozmiarów i trzy warianty rękawów. Część główna nr 1 i część nr 8 są narysowane osobno dla każdego rozmiaru, więc wystarczy wydrukować arkusze ze swoimi. Aby ułatwić Ci zadanie, zaznaczyłam poszczególne rozmiary na schemacie arkusza z pierwszego pliku. Część 1 dla rozmiarów S i XS znajdziesz w drugim pliku.

Bluzka występuje w trzech wariantach : z rękawami motylkowymi (A), z mankietami (B) i z falbankami (C). Wariant C jest nieco dłuższy i posiada wiązanie w talii. Wszystkie warianty można nosić z krawatem lub paskiem, ale należy pamiętać o uszyciu bluzki z dłuższym korpusem. Oba warianty są oznaczone na każdym elemencie nr 1, więc wystarczy wyciąć wybrany wariant.

Na potrzeby tego samouczka wybrałam opcję A z rozszerzanymi rękawami typu motylek.

Do opcji A potrzebne będą części 1–4, 8 i 9; nie należy ciąć części 5, 6 i 7.

W przypadku opcji B potrzebne są części 1–5, 8 i 9.

W przypadku opcji C potrzebne są części 1–3 i 6–10.

Jeśli zdecydujesz się na zastąpienie podszewki paskiem skośnym, pomiń punkty 8 i 9.

Następnie sklej strony zgodnie z numerami i znakami. Zielone linie i romby muszą do siebie pasować po sklejeniu.

Zużycie materiału jest podane w instrukcji krojenia, w jardach dla tkanin o szerokości 45 lub 60 cali (114 lub 150 cm). Obliczyłam to za Ciebie i możesz sprawdzić zużycie w centymetrach w poniższej tabeli.

Jeśli chcesz opcję A lub B w dłuższej wersji, weź trochę więcej (10 cm dla szerszego materiału, 20 cm dla węższego).

Zalecam wybór rozmiaru zgodnie z tabelą w instrukcji. Rozmiar XS przeznaczony jest na obwód klatki piersiowej 75–78 cm i odpowiada mniej więcej rozmiarowi 34. Rozmiar S ma obwód klatki piersiowej 80–83 cm i odpowiada mniej więcej rozmiarowi 36. Inne rozmiary:

• M: obwód 86-92 cm, rozmiar 38/40
• L: obwód 96–102, rozmiar 42/44
• XL: obwód 107-112, rozmiar 46/48
• XXL: obwód 117-122, rozmiar 50/52

Wybierając materiał, byłam pewna: tylko krepdeszyna ! To absolutny klasyk wśród lekkich bluzek jedwabnych, które zresztą sprawdzą się zarówno w formalnych, jak i nieformalnych stylizacjach. Bluzka, którą dziś uszyjemy, również wymaga miękkiego, zwiewnego materiału, jakim jest krepdeszyna.

Jednakże inne zwiewne materiały, takie jak satyna jedwabna, jedwabna krepa żorżetowa lub inne jedwabie krepowe, na przykład luksusowa krepa marokańska, również nadają się na tę bluzkę.

Oprócz jedwabiu, możesz wybierać również spośród wysokiej jakości tkanin wiskozowych. Wypróbuj satynę lub krepę z lyocellu, żorżetę z krepy cupro lub lejącą tkaninę EcoVero.

Zużycie materiału zależy od wariantu i rozmiaru bluzki, ale do tego wrócimy później.

Krótka uwaga na temat bieli. Biała bluzka to klasyka i podstawa garderoby. Uratuje Cię w każdej sytuacji. Możesz ją nosić z jeansami lub długą, formalną spódnicą, a także na kawę ze znajomymi lub bal. Pamiętaj tylko, że nie każda biel jest taka sama i szycie z delikatnej białej tkaniny ma swoją specyfikę.

Aby pokazać Wam szczegóły, wybrałam biały krepdeszyn. Oczywiście ciemniejsze, a nawet wzorzyste tkaniny lepiej ukryją wszelkie niedoskonałości.

Prawdopodobnie wiesz, że istnieją co najmniej dwa odcienie bieli – jasny i przygaszony.

W zależności od wybranej bieli, należy również dobrać kolor nici. Prawie wszyscy producenci oferują kilka odcieni nici białych i „prawie białych”. Do mojego krepdeszynu w kolorze kości słoniowej wybrałam nić w kolorze kości słoniowej, która jest na nim najmniej widoczna.

Nie będziemy kłamać: krepdeszyna nie jest materiałem dla niecierpliwych. To żywa tkanina, która zawsze ucieka. Pokażę Ci dwie metody cięcia krepdeszyny bez utraty odwagi. Zanim zaczniemy ciąć, dwie ważne uwagi – tkanina musi być wstępnie skurczona i nie zapomnij o dodaniu zapasów na szwy przed cięciem.

Jak wytrącić jedwabny krepdeszyn

Przed cięciem należy wstępnie skurczyć tkaninę: Wyprasuj cały kawałek materiału żelazkiem parowym (czyli prasuj za pomocą pary).

Dodatki na szwy

Użyj wykroju z już dodanymi dodatkami na szwy. Ten wykrój od Butterick zawiera dodatki, ale niektóre wykroje ich nie zawierają, na przykład te z Burdy czy Ottobre. Po odrysowaniu takiego wykroju na papierze do wycinania, natychmiast narysuj dodatki i wytnij wykrój z ich użyciem.

Czy dysponują Państwo dużą matą tnącą i tarczą tnącą ?

Rozłóż materiał na macie i wyrównaj go wzdłuż linii pomocniczych. Umieść wycięty element na wyrównanym materiale i mocno dociśnij. Wytnij precyzyjnie kółkiem tnącym.

Przenieś oznaczenia na tkaninę. Na ciemnej tkaninie użyj białej kredy, na jasnej – wyciętej, przypiętej lub przyszytej nitki. Nie używaj kolorowej kredy na białej tkaninie, ponieważ jest bardzo trudna do usunięcia.

Rozłóż prześcieradło lub koc na powierzchni roboczej. Użyj krawędzi stołu lub klocka jako linii prostych.

Przyłóż wycięty element do materiału i ponownie mocno dociśnij. Ostrożnie tnij nożyczkami. Jest to nieco wolniejsze niż cięcie kółkiem, ale materiał nie ześlizgnie się z prześcieradła.

Do bluzki w wersji z rękawami motylkowymi wycięłam przód i tył, dwa rękawy oraz karczek z tyłu. Postanowiłam zastąpić podszewkę ukośnym paskiem, ponieważ biały krepdeszyn jest prześwitujący i nie chciałam, żeby podszewka była widoczna.

Przód i tył, siodło i podszewka są wycinane ze złożonego materiału. Wycięcie obejmuje tylko połowę kawałka i jest umieszczane krawędzią oznaczoną jako „ zagięcie środkowe” na zagięciu materiału.

Wzmocnij elementy 3, 8 i 9 – siodło i obie podszewki – za pomocą stabilizatora do prasowania. Użyj tego bardzo cienkiego, tkanego stabilizatora do jedwabiu lub podobnego stabilizatora z dostępnych w sklepie (na przykład Vlieseline G 785).

Polecam podłożyć pod białą tkaninę wzmocnienie na korpusie. Po założeniu bluzki, podklejone taśmą części ciała będą mniej widoczne.

Czego będziesz potrzebować do szycia?

Jedwabny krepdeszyn to delikatny materiał, który wymaga cieńszej igły. Nie potrzebujesz jednak najmniejszej igły 60 ani cienkich nici. Idealna jest igła Microtex/ostra z ostrzejszym czubkiem. Jeśli nie możesz jej znaleźć, możesz użyć igły uniwersalnej.

Do mocowania należy używać najcieńszych szpilek, najlepiej o grubości 0,4 mm.

Przygotowywać:

• Igła maszynowa nr 70 typu microtex/ostra lub standardowa/uniwersalna
• Uniwersalne nici poliestrowe
• Cieńsza igła do szycia ręcznego
• Eleganckie szpilki "jedwabne"

Zanim zaczniesz szyć bluzkę, zbierz kilka skrawków materiału i sprawdź odpowiednią długość ściegu oraz naprężenie nici górnej. Wypróbuj długość ściegu 2–2,5 mm i wybierz tę, która najbardziej Ci odpowiada (moim zdaniem 2,2 mm jest najdokładniejsze). Odpowiednie naprężenie nici zależy od Twojej maszyny do szycia, więc kieruj się swoim doświadczeniem i instrukcją. W przypadku lekkich tkanin naprężenie jest zazwyczaj nieco wyższe niż w przypadku zwykłych tkanin o średniej gramaturze.

Krepdeszyna jest naturalnie lekko elastyczna i ma tendencję do lekkiego podwijania się podczas szycia. Jednak podwijanie powinno być tylko niewielkie, a podwijanie powinno się wyrównać po prasowaniu.

Tylną część marszczymy za szyją i zszywamy w małe siodło. Najpierw marszczymy część między znakami – są to małe kółka na wykroju.

Zszyj kilka milimetrów od przyszłej linii szwu, aby uniknąć marszczenia materiału i utrudnić jego wyciągnięcie. Zapas na szwy w tym kroju wynosi 1,5 cm.

Można marszczyć ręcznie lub długimi ściegami maszynowymi z niskim naprężeniem nici górnej. (Służą one wyłącznie do marszczenia i wyciąga się je po zszyciu szwu.)

Przypnij siodło do zebranego materiału i zszyj. Uważaj, szyjesz dwa przeciwległe łuki – szyj kawałek po kawałku i nie rozciągaj materiału.

Przytnij zapasy na szwy, oczyść je owerlokiem lub overlockiem i zaprasuj w siodle.

Przód marszczymy na ramionach. Zbieramy go w ten sam sposób, co tył, zawsze między znacznikami.

Połóż tył i przód naprzeciw siebie. Zepnij szwy boczne i zszyj.

Główne szwy na delikatnych tkaninach, zwłaszcza prześwitujących, najlepiej zszyć szwem francuskim. Jest on bardzo schludny i „samoczyszczący”: krawędzie chowają się wewnątrz szwu.

1. Najpierw należy ułożyć części przeznaczone do zszycia prawą stroną do środka i zszyć w odległości 7 mm od krawędzi.

2. Złóż szew wzdłuż linii szycia, prawą stroną do środka i zaprasuj. Surowe krawędzie będą teraz znajdować się wewnątrz nadproża. Zdjęcie pokazuje, jak wygląda widok z przodu.

3. Zszyj szew ponownie w odległości ok. 8–9 mm od zagiętej krawędzi. Zaprasuj.

Szew prześwituje od strony twarzy, co jest nieuniknione w przypadku delikatnych białych tkanin. Ma jednak gładką, równą linię, która wygląda bardzo profesjonalnie.

Przygotuj rękawy : zszyj szwy rękawów szwem francuskim.

Wszywamy wszyte rękawy do bluzki. Rękawy są raglanowe, co oznacza, że bluzka nie ma szwów na ramionach, połączymy je tylko na ramionach poprzez wszycie rękawa. Tym razem użyjemy zwykłego szwu, a nie szwu francuskiego.

Rozłóż rękaw bluzki przodem do góry. Na zdjęciu widać, jak to powinno wyglądać: na środku poniżej znajduje się szew boczny, po lewej stronie przód z gotowym marszczeniem, po prawej stronie tył z siodłem.

Złóż rękawy prawymi stronami do siebie, zszyj dokładnie wzdłuż bocznego szwu bluzki. Przypnij. Zszyj dwa razy, zawsze od pachy do końca. Kieruj się oznaczeniami w pachwinie i na rękawie.

Po zszyciu przytnij zapasy na szwy i wykończ overlockiem lub overlockiem. Zaprasuj w rękawie.

Dekolt można wykończyć podszewką lub lamówką skośną. Taśma skośna jest węższa i mniej widoczna. Jeśli szyjesz bluzkę z ciemniejszego materiału lub nie przeszkadza Ci prześwitująca podszewka, wszyj podszewkę.

Pokażę Ci, jak obszyć brzegi skosem. Jeśli chcesz użyć podszewki, przejdź do artykułu o szyciu jedwabnych sukienek letnich, gdzie znajdziesz szczegółową procedurę wykonania niemal identycznego dekoltu w serek.

Znajdź resztę w skrawkach, z których możesz wyciąć pasek ukośny. Jest on cięty po przekątnej (pod kątem 45° do osnowy). Wytnij szerokość 25 mm i długość odpowiadającą połowie obwodu dekoltu + margines co najmniej 6 cm. Zaprasuj brzegi paska do wewnątrz ręcznie lub pilnikiem, tak aby jego szerokość wyniosła 12 mm.

Przyszyj obie części paska do końcówki pod tym samym kątem co dekolt.

Ułóż paski naprzeciwko siebie i zszyj po przekątnej, jak pokazano na zdjęciu. Zaznacz prawidłowy kąt szwu na podstawie cięcia na przedniej części lub jej podszewce.

Rozluźnij całą część przednią i rękawy przy dekolcie (nie musisz luzować tylnej części - wzmocnione siodło).

Ustaw naprężenie nici na 1-2 i zszyj materiał około 1,2 cm od krawędzi. Pozostaw dłuższe końce nici. Pociągnij je tak, jakbyś chciał zmarszczyć dekolt, ale nie marszcz – po prostu „zgniot” materiał w miejscu szycia.

Dzięki temu dekolt nie rozciągnie się ani nie rozpruje podczas obszywania, lecz będzie ładnie dopasowany.

Ułóż pasek skośny prawymi stronami do siebie na dekolcie. Szew w klapie paska musi dokładnie pokrywać się z klapą dekoltu. Zwróć uwagę na zapasy na szwy : pasek skośny ma tylko wąski zapas, ale szew musi znajdować się 1,5 cm od krawędzi dekoltu.

Przyszyj pasek do dekoltu. Zawsze zaczynaj od środka dekoltu w serek i szyj aż do tylnej części.

Z tyłu złóż końce obu pasków pod kątem prostym i odetnij nadmiar. Końce muszą się stykać po przekątnej, jak pokazano na zdjęciu.

Zszyj paski ręcznie lub maszynowo. Przytnij końce na małe naddatki, a następnie zaprasuj.

Pozostaje już tylko przyciąć naddatki na dekolcie na całym obwodzie, dokładnie zaprasować pasek na lewej stronie i przeszyć około centymetra od krawędzi.

Pozostaje już tylko podwinąć rękawy i dolną krawędź bluzki.

Ponieważ rękawy motylkowe mają zaokrąglone krawędzie, nie możemy wykonać na nich klasycznej, szerokiej plisy. Użyjemy wąskiego, zaokrąglonego brzegu, zwanego również brzegiem dziecięcym.

Tradycyjnie przeszywa się go trzykrotnie, ale aby nie był zbyt gruby, przeszyłam go tylko dwa razy. Poniższy samouczek ze zdjęciami pokazuje ten proces:

Dolna krawędź bluzki jest prosta, dlatego wykonamy tutaj klasyczną zakładkę - jednak aby łatwiej było ją zszyć, zastosujemy krok pośredni od wąskiego podwinięcia.

Uszycie bluzki o prostym, ale eleganckim kroju nie jest trudne, nawet z krepy chine, która uchodzi za trudny materiał.

Lekkie satyny jedwabne lub habutaj są szyte w podobny sposób, więc mając nową wiedzę możesz spróbować je zrobić.

Czy szyłaś bluzkę według tego wykroju?

Jaki materiał wybrałeś?

Napiszcie nam w komentarzach!