4. sezon Bridgertonów

Lady Danbury nosi odważne kolory i efektowne kostiumy – w przeciwnym razie nie pasowałyby one do jej osobowości.

Ten płaszcz w kolorze wieczornego nieba został wykonany z szantungu, tkaniny o wyjątkowej zdolności odbijania światła w wielu odcieniach.

Ambitna, rokokowa suknia Rosamundy przykuła wzrok na balu maskowym. Bazą jest tafta, która zachowuje objętość nawet pod ciężarem koronek i klejnotów. Suknia przypomina przesadnie udekorowany tort, ale połączenie kolorów jest przepiękne: jasna zieleń, ciemna zieleń, odcienie łososia i srebro.

Charakterystycznym elementem kostiumu syreny Posy są fale tiulu wykonane z miękkiego, półsztywnego tiulu. Można zrobić to samo z organzy, ale fale będą gładsze i bardziej okrągłe.

Tiul nadaje się do drapowania i nakładania warstwami, co pozwala uzyskać piękne efekty. Możesz prześwitywać tylko na skórze (jak rękawy w sukience Posy), użyć połyskującego materiału (gorset i spódnica) lub jednolitego materiału w podobnym lub kontrastującym odcieniu.

Francesca jest tu niepozorna, raczej drugoplanowa i zazwyczaj nosi stonowane kolory. Jej suknia balowa była bardzo skromna w porównaniu z innymi. Przyciągnął nas jeden piękny element: półprzezroczyste , puszyste tiulowe rękawy z brokatowymi aplikacjami. Może nie wystarczyło to na bal maskowy Bridgertonów, ale stanowi świetną inspirację dla współczesnej sukni balowej lub ślubnej.

Lady Araminta Gun zawsze wygląda bardzo opanowanie, a jej sukienka to odzwierciedla. Model ten łączy w sobie stonowany odcień różu i wyrazisty wzór, który nie wydaje się zbyt słodki, a wręcz przeciwnie – elegancki i pewny siebie.

Dekolt tego typu stanowi unowocześnioną wersję szerokich dekoltów empire. Jest to fason, który nadal nosi się dzisiaj i który wygląda bardzo korzystnie, nawet na dzianinowym T-shircie.

Starsze dzieci w okresie cesarstwa nosiły te same ubrania co dorośli, tylko w mniejszej wersji. Podział na różowy dla dziewczynek i niebieski dla chłopców jeszcze nie istniał; dla dziewczynek odpowiedni był każdy stonowany kolor, w tym blady niebieski. Małe dzieci nosiły również biel, którą łatwo było prać i wybielać.

Haftowane sukienki z tafty były kiedyś dostępne tylko dla zamożnych rodzin, ale dziś są powszechnie dostępne. Drobny haftowany wzór wygląda jednocześnie szlachetnie i lekko, dokładnie tak, jak potrzebujemy w świątecznych modelach dla dzieci.

Satin jest u Bridgertonów Wszechobecny. Nic dziwnego, to spektakularna tkanina, którą można dowolnie formować i modelować, a która dobrze komponuje się z innymi materiałami. Przykładem jest kontrast satynowej sukienki Violety i płaszcza „Chanel”. W Imperium nie istniał… ale dziś stanowi idealną inspirację.

Takie cięcia Nie noszono ich w okresie cesarstwa. Historyk może przewracać oczami, ale współczesny krawiec będzie bliżej ekranu: serial zawiera wiele interesujących elementów – kołnierzyki, mankiety, paski – które pasują do współczesnych torebek. Sztywniejsze tkaniny, takie jak brokaty, tafty czy dupioni, idealnie nadają się do takich gier.

Sophie = Kopciuszek, a ta suknia jest właśnie dla Kopciuszka: delikatna i romantyczna. Połysk satyny jest przytłumiony przez półprzezroczystą warstwę organzy, a zdobienia są dyskretne – jedynie delikatny haft i falbaniaste promienie na piersi. Minimalizm tej sukni można z łatwością zainspirować nawet dziś.

Królowa ma na sobie wystawną suknię w stylu rokoko, która stanowi gotowy wzór ciekawych zestawień kolorystycznych. Bazą jest tu tafta w kolorze moreli, uzupełniona kilkoma odcieniami srebrzystej szarości, od bardzo jasnego po mieniącą się czerń. Koronkowe mankiety mają kolor jasnej moreli, w tonacji tkaniny bazowej.

Francesca nadal jest delikatna i dyskretna, ale prześwitujący materiał na rękawach uległ zmianie: zamiast tiulu jest organza. Widać to po gładkich, naturalnie opadających fałdach. Płaszcz z organzy Franceski tworzy subtelny efekt warstwowy na jej jasnomorelowej sukience w tej uroczej, niecodziennej scenie.

Płaszcz Violety wykonany z jasnego, szałwiowego denimu doskonale eksponuje piękno tej tkaniny: ma swój niepowtarzalny, luksusowy połysk, miękkie fałdy ,

Wygląda to tak, jakby malarz celowo namalował je w ten sposób, a zaokrąglone kształty, jak kołnierzyk Violet, wydają się gładkie i schludne.

Cressida Penwood bardziej pasowałaby do Igrzysk Śmierci niż do londyńskiego Bridgerton. Zawsze nosi coś wielkiego i różowego, a choć ta sukienka wydaje się nieco przesadzona, truskawkowy róż jest ponadczasowy, podobnie jak taftowa kokarda. Na sukience, we włosach, jako broszka – jest uniwersalna.

Falbana w dekolcie sukienki roboczej Sophie to piękny przykład pracy z organzą. Nie tylko tworzy gładkie fale, ale można ją również prasować i wszywać w ostre fałdy, zakładki i marszczenia. Jedwabna organza pozostaje lekka i przewiewna, więc będziesz czuć się komfortowo nawet z kołnierzykiem sięgającym aż pod brodę.

Różowe kwiaty i kanarki na sukni Lady Penwood są prawdopodobnie wykonane ze sztucznego materiału, najpewniej z cienkiej organzy.

Moim zdaniem organza jedwabna wygląda delikatniej, a efekty plis i warstwowej przejrzystości sprawdzają się na niej lepiej.

Marynarka Penelope łączy w sobie dwa rodzaje satyny: matową i błyszczącą, klasyczną. Ta druga jest obecna w formie drobnych elementów, które z pewnością przyciągają uwagę. Ciekawy jest również krój marynarki, z dwurzędowymi zaszewkami, szalowym kołnierzem i lekko marszczonymi rękawami.

Ta sukienka Violeta od razu mnie zachwyciła, bo ma nowoczesną górę. Można ją nosić samą, z długimi rękawami lub skrócić, by uzyskać dzisiejszą sukienkę wieczorową.

Idealnym materiałem jest tafta lub szantung, dzięki którym ten rodzaj plisowania się wyróżnia: podstawą są zwykłe plisy, ale poza dekoltem żyją już własnym życiem i wyglądają bardzo swobodnie.

Suknie Rosamundy i Posy w tej scenie są prawdopodobnie wykonane z syntetycznej ziemi okrzemkowej.

Materiał jest miękko błyszczący, gładki i mocny, dzięki czemu rękawy zachowują charakterystyczny kształt typowy dla tych modeli.

Ta radosna, kiczowata sukienka to dosłownie kolaż materiałów. Główny element to prawdopodobnie bawełniana satyna z abstrakcyjnym nadrukiem, mnóstwem koronek i haftowanych aplikacji.

Złożone paski w kolorze pomarańczowym i ciemnołososiowym na kołnierzyku, dekolcie i talii są najprawdopodobniej wykonane z tafty lub szantungu i równie dobrze mogły być pozostałościami po pracowni krawieckiej, przekształconymi w przyciągające wzrok detale.

Nawet jeśli ta sukienka jest dla Ciebie za duża, kreatywne wykorzystanie mniejszych kawałków materiału, wyciętych aplikacji lub delikatnych koralikowych haftów będzie dla Ciebie świetną inspiracją.

Ta sukienka Eloise jest podobna do tej, którą omawialiśmy wcześniej (patrz #21). Ponownie, jest dość surowa, z geometrycznymi liniami gorsetu, stworzonymi przez staranne plisy i kwadratową kokardę.

Wrażenie to jest złagodzone przez miękko marszczone rękawy. Sukienka jest wykonana z satyny z drobnym splotem i myślę, że prawdopodobnie będzie syntetyczna. Jedwab nadałby jej nieco inny połysk.

Suknia Eloise wykonana jest z połączenia tweedu i matowej, błyszczącej tafty. Z niej uszyto przód gorsetu, ozdobne kokardy i wachlarze na spódnicy, które od razu przykuły moją uwagę. Takie aplikacje można by wykorzystać i dziś, nawet pojedynczo, na spódnicy czy żakietach.