Ramia – pokrzywa, która nie parzy

Ramia, znana również jako trawa chińska, rośnie głównie w Chinach. Należy do rodziny pokrzywowatych, czyli... z tej samej rodziny co „nasza” pokrzywa, ale nie ma palących włosków. Włókna do produkcji przędzy i tkanin pozyskuje się z łyka, podobnie jak len. Dlatego te dwa materiały są tak podobne.

W przeciwieństwie do lnu, ramia jest miękka w dotyku i ma lekki, jedwabisty połysk. Miękkość tkaniny ramia zależy od sposobu jej obróbki, dlatego może być bardziej miękka lub twardsza niż zwykły len. Jednak po wielokrotnym praniu zmiękcza się i nabiera jeszcze bardziej wyrazistego połysku.

Rami jest bardzo łatwa w barwieniu i można ją farbować w domu – wystarczy użyć zwykłego barwnika do bawełny.

Ramia jest bardzo wytrzymała. Jej wytrzymałość jest mniej więcej taka sama jak lnu, czyli dwukrotnie większa niż bawełny. Wytrzymałość nie maleje pod wpływem wilgoci, dlatego ramia dobrze znosi pranie, wykręcanie i suszenie na sznurku – nie ulega uszkodzeniu ani rozciąganiu.

Pewną wadą ramii jest jej niższa odporność na ścieranie na sucho. W miejscach o większym tarciu (wewnątrz spodni, w miejscu, gdzie nosisz torebkę itp.) może się mechacić lub tworzyć drobne grudki. Zależy to jednak od konkretnego materiału – czy jest wykonany z czystej ramii, czy z mieszanki z innym materiałem, od rodzaju splotu i sposobu obróbki. Jeśli chcesz przetestować nasze materiały do produkcji ramii, chętnie je prześlemy. bezpłatna próbka (zamówienie ze szczegółami tkaniny).

Ramia jest odporna na bakterie i pleśń – jeśli zapomnisz włożyć wilgotne ubrania z ramii do plastikowej torby, nie zwietrzą się tak szybko jak bawełna.

Ramia może wchłonąć dużo wilgoci, pozostając jednocześnie sucha w dotyku. Jej wilgotność, jak nazywa się tę właściwość, wynosi około 20%; len ma wilgotność do 30%, a bawełna około 8%. Dzięki temu ubrania z ramii pozostają komfortowe nawet latem, kiedy bardziej się pocimy. Dodając do tego fakt, że ramia szybko schnie, staje się jasne, że doskonale nadaje się na przewiewną odzież letnią.

Ramię tkano głównie w splotach płóciennych lub skośnych. Czasami miesza się ją z lnem lub bawełną, ale mieszanki te mają bardzo podobne właściwości do czystej ramii (w końcu są to głównie materiały roślinne).

Polecamy tkaniny ramii na luźną odzież na ciepłe dni : damskie i męskie spodnie, spódnice, sukienki, tuniki, koszule. Popularne, cienkie tkaniny ramii o gramaturze około 100 g/m² są lekko lejące i łatwe w szyciu. Ze względu na swoją lekkość i lejący charakter, nie nadają się na ubrania o bardziej wymagającym kroju; w tym przypadku lepiej wybrać grubszą gramaturę lub zwykły len. Jeśli chcesz podszyć ramię, zalecamy – również dla zachowania przewiewności – lekką podszewkę z naturalnego materiału, takiego jak habutai, poncho lub woal.

Ramia nadaje się również do wykorzystania wewnątrz pomieszczeń, np. na poduszki lub zasłony, ale można ją także wykorzystać do wykonania doskonale chłonnych ściereczek kuchennych lub prostych podkładek, które zniosą pranie w wyższych temperaturach.

Prać i suszyć ramię jak delikatne tkaniny lniane: w temperaturze 30-40°C, w standardowym programie prania i z użyciem standardowego detergentu. Białą ramię, która nie plącze się, można prać w temperaturze 60°C. Do wybielania białej ramii można użyć produktów na bazie chloru i wody utlenionej w standardowej dawce do bawełny. Wirować na wysokich obrotach.

Jeśli to możliwe, susz na sznurku lub suszarce (możesz powiesić lub rozłożyć – mokra ramia nie rozciąga się i nie przeszkadza jej wieszanie ). Tkanina może stać się włochata w suszarce Aby zapobiec blaknięciu , nie należy suszyć kolorowej ramii na słońcu.

Prasować na ustawieniu bawełna/len ; można prasować parą na wilgotnej ściereczce. najlepiej od tyłu aby zapobiec „świeceniu” materiału na szwach.

• Uprawa i przetwarzanie ramii ma bardzo długą tradycję w Korei i Japonii, szczególnie w dystrykcie Seocheon w Korei oraz w regionie Uonuma w prefekturze Niigira na japońskiej wyspie Honsiu. Tradycyjny proces przetwarzania ramii z Uonuma został nawet wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Proces przebiega praktycznie tak samo w obu krajach: włókna ramii są ręcznie oddzielane od łodyg i skręcane w nici, z których tkane są tkaniny, które następnie są prane w gorącej wodzie, zmiękczane przez ugniatanie i wybielane na słońcu, a następnie rozkładane na śniegu. W Korei tradycyjnie produkowana tkanina z ramii nazywana jest „mosi” i podobno… „białe jak śnieg i miękkie jak skrzydła ważki”.
• Barong tagalog , haftowana koszula tradycyjnie noszona przez mężczyzn na Filipinach, jest obecnie często wykonany z jedwabiu lub ramii. Materiały te zastąpiły wcześniej używaną piñę, tkaninę z kory ananasa.
• Tkaniny ramii są trudno dostępne, głównie dlatego, że wymagania przetwarzania ramii Włókno łykowe pozyskuje się z roślin w podobny sposób jak len, ale cały proces jest dłuższy i bardziej pracochłonny. Włókna są kruche i mało elastyczne, przez co trudno je przędzić i wytwarzają więcej odpadów (które są następnie przetwarzane, na przykład w przemyśle papierniczym).
• Chociaż ramia jest spokrewniona z pokrzywą europejską, nie rośnie i nie rośnie w Europie – lokalny klimat nie jest do tego odpowiedni Tkaniny ramii importujemy do nas z Chin, Tajwanu, Filipin i Brazylii.
• Czy słyszałeś kiedyś historie od swoich dziadków lub pradziadków o tkaninach z pokrzywy ? To nie mit, z pokrzywy (klasycznej pokrzywy, która rośnie wszędzie jak chwast) naprawdę można uzyskać włókno tekstylne. Jest ona nawet produkowana do dziś, a tkaniny z pokrzywy pojawiają się tu i ówdzie w sklepach. Ich Właściwości pokrzywy są podobne do lnu lub konopi, z tą różnicą, że nie chłodzi, lecz rozgrzewa.
• Ekstrakt z liści ramii ma swoje miejsce w kuchni wietnamskiej Wietnamczycy używają go do barwienia i nadawania smaku ciastkom ryżowym , bánh gai.
• Ramia była znana już w starożytności. Uważa się, że Egipcjanie używali go wraz z lnem do bandażowania mumii.