Jak orientować się w gramaturze tkanin lnianych

W Sartor uwielbiamy len i oferujemy go w wielu gramaturach i odcieniach, ale wiemy, że czasami trudno jest się w nim odnaleźć. Co zrobić, jeśli przeglądając wiele sklepów internetowych, w tym zagraniczne, natrafisz na nie zawsze znane, a czasem wręcz niewystarczające informacje?

Oprócz gramatury, ogólne wrażenie tkaniny – zwłaszcza jej faktura i układ – ma również znaczenie w kontekście jej obróbki, a zwłaszcza zmiękczania (sanforyzacji). Zmiękczony len jest bardziej miękki w dotyku, nie gryzie i ładnie się układa. Niezmiękczony len jest grubszy i nie układa się tak dobrze. Niezmiękczony len stopniowo mięknie w praniu – sanforyzacja przyspiesza ten proces, a klient kupuje dość miękką tkaninę.

Niezmiękczony len może wydawać się cięższy niż zmiękczony len o tej samej gramaturze. Zmiękczony len o średniej gramaturze z łatwością nadaje się do uszycia zwiewnej sukienki letniej, natomiast nieobrobiony len o tej samej gramaturze nie nadaje się na taką sukienkę.

Zawsze najlepiej sugerować się liczbami, ponieważ sformułowania mogą się różnić w zależności od sklepu. To, co dla jednej osoby może wydawać się lnem średniej grubości, gdzie indziej może być uważane za lekkie.

Jak lekki len Zwykle odnosi się do tkanin lnianych o gramaturze do 150 g/m². Nadają się do szycia odzieży takiej jak bluzki, sukienki, tuniki i szerokie, lekkie spodnie. Tkaniny o gramaturze do 120 g/m² spotyka się w naszym kraju jako bardzo lekki len – nazywa się go również batystem lnianym lub koszulami lnianymi, ponieważ najczęściej szyje się z niego lekkie koszule i bluzki. Istnieje również gaza lniana, luźno tkana, prześwitująca tkanina lniana o gramaturze około 80–90 g/m², odpowiednia na odzież warstwową, letnie szaliki, zasłony, a nawet torby na zakupy.

Len średni ma gramaturę około 151–200 g/m² i nie jest specjalnie oznaczany. Jest to „zwykłe” płótno lniane lub twill, które w wersji zmiękczonej nadaje się jako uniwersalny materiał odzieżowy, na akcesoria domowe, zasłony i pościel. W sklepach zagranicznych można go znaleźć jako średni.

Ciężki len ma gramaturę powyżej 200 g/m² i nadaje się na niektóre rodzaje odzieży (zwykle kurtki) oraz do użytku wewnętrznego w postaci zasłon lub poszewek na poduszki. W naszym kraju nazywamy go grubym lnem, jeśli tkanina jest podobna do klasycznego lnu i podobnie gęsto tkana, ale ma wyższą gramaturę. Lub nazywamy go grubym lnem, jeśli jest tkany z grubszych nici i dlatego charakteryzuje się grubszą strukturą. Tkaniny lniane o gramaturze powyżej 280 g/m² można określić jako szczególnie ciężkie, ale nie są już używane do szycia odzieży – bardziej nadają się do produkcji toreb, plandek na stoiska targowe itp.

W amerykańskich sklepach internetowych znajdziesz głównie informacje o wadze w uncjach (oz), w niektórych przypadkach len jest podawany jedynie słownie. Podział zazwyczaj nie różni się od naszego:

Pamiętaj zawsze, aby sprawdzić, czy pościel jest sanforyzowana – w niektórych krajach nie jest to tak oczywiste, jak u nas.

Len jest często sprzedawany w mieszance z bawełną lub wiskozą. Stosunek tych dwóch materiałów wynosi zazwyczaj mniej więcej pół na pół. Gramatura nie ma na to większego wpływu – taki sam podział obowiązuje w przypadku takich mieszanek jak w przypadku czystego lnu.

W przypadku mieszanek składających się z wyraźnie różnych materiałów, takich jak len i jedwab, należy spodziewać się bardziej znaczących zmian gramatury.