Spódnica kopertowa to projekt odpowiedni nawet dla początkujących. Jest dość prosta w szyciu, ale prezentuje się świetnie. Można ją dopasować do zmiany obwodu talii, można ją wiązać w zależności od tego, jak wygodnie się w danej chwili czujemy.

Wybrałam spódnicę kopertową o okrągłym kroju. W tym tutorialu szyję spódnicę z półkola z falbaną, do kolan. W tutorialu znajdziecie dwa warianty spódnicy: dla początkujących – prostą, tylko obszytą, oraz dla średnio zaawansowanych – z falbaną.

Przygotowując krój , nie musisz męczyć się z pomiarami i zaszewkami, możesz łatwo dopasować szerokość, a dzięki swojemu fasonowi spódnica pasuje do każdego typu sylwetki.

Długą spódnicę kopertową szyje się w ten sam sposób co krótką - wystarczy przyciąć ją na odpowiednią długość.

• Substancja
• Nić i igła dobrane do wybranego materiału
• Kreda krawiecka, linijka krawiecka lub długa linijka, ostre nożyczki, kalka techniczna, ołówek ; jeśli posiadasz, kółko do cięcia tkanin i mata do cięcia
• Maszyna do szycia

Nie musisz szukać fryzjera, zrobimy to sami.

Spódnicę o kroju koła można uszyć z dowolnego materiału, który jest przynajmniej lekko luźny.

• Jedwab : krepdeszyn, satyna, możesz też wykorzystać cienkie tkaniny, takie jak habutai, szyfon lub woal, jeśli nie przeszkadza ci, że spódnica musi być prześwitująca (taka lekka spódnica świetnie sprawdza się jako kostium do tańca).
• Z tkanin wiskozowych, np. z naszych sukienek wykonane z lyocellu, Tencelu, EcoVera i innych zwiewnych, fajnych materiałów, z których możesz uszyć świetną letnią spódnicę. Wybrałam również z tej grupy i uszyłam spódnicę z płótna lyocell.
• Len: Lekki lub średniej grubości len (do około 180 g/ ^m² ) również nadaje się na spódnicę kopertową. Jednak lepiej sprawdzi się w wersji bez falbanek.

Wybierając tkaninę, zwróć uwagę na jej przezroczystość: tył będzie składał się tylko z jednej, niepodszewkowanej warstwy materiału. Pod lekkimi tkaninami w jasnych kolorach, takich jak biały, żółty, jasnoróżowy itp., bielizna będzie prześwitywać.

Najpierw zdecyduj, jaka będzie szerokość spódnicy: okrągła czy półkolista? W tym samouczku uszyjemy spódnicę półkolistą. Ponieważ krój spódnicy kopertowej składa się z jednego tyłu i dwóch nakładających się na siebie przodu, będziesz potrzebować półtora raza więcej materiału niż w przypadku zwykłej spódnicy:

1. więc na półrundę będą trzy ćwierćrundy;
2. na okręgu o kształcie trzech półkola.

Nie zapomnij:

• Dodaj do paska: pomnóż jego szerokość przez dwa, dodaj dwa naddatki po 1,5 cm każdy i odmierz podwójną lub potrójną ilość, w zależności od tego, z ilu części pasek będzie zszyty. Omówimy to szczegółowo w części poświęconej krojeniu paska.
• Jeśli szyjesz wersję z falbanką, będziesz potrzebować więcej materiału w zależności od jej szerokości i długości.

Poniżej znajdziesz tabelę zużycia dla najpopularniejszych wariantów. Jeśli interesuje Cię bardziej szczegółowo konstrukcja kroju spódnicy koła, zapoznaj się z artykułem „Spódnica koła: krój i pozycjonowanie”.

W takich przypadkach, gdy potrzebuję dodatkowych elementów, których wymiary nie są tak łatwe do obliczenia, czasami robię po prostu „przymiarkę”. Rysuję elementy na papierze w skali 1:10 i układam je na pasku papieru, który reprezentuje tkaninę.

Jest to również świetne rozwiązanie przy szyciu wzorów na tkaninach, gdy trzeba wyśrodkować i dopasować wzór, a nie chce się kupować materiału „na oko”.

Jeśli kupujesz materiał osobiście, możesz przynieść ze sobą wzór i spróbować nanieść go bezpośrednio na materiał – przynajmniej w Sartor jest to oczywiste.

Poniższa tabela przedstawia zużycie materiału na trzy warianty długości spódnicy półkolistej i okrągłej o szerokości materiału 140 cm. Dotyczy to rozmiarów spódnic ok. 36–42 ; obwód talii zwiększa się o 4 cm z każdym rozmiarem, a średnica spódnicy wydłuża się zatem o nieco ponad centymetr. (W przypadku rozmiarów 44–46 należy dodać ok. 10 cm, a w przypadku większych rozmiarów kolejne 10 cm).

Dodaj 30 cm do paska (zakładam, że jego szerokość wynosi 4 cm), dodaj 30 cm do falbany, zgodnie z jej szerokością i całkowitym obwodem spódnicy. Początkowa długość spódnicy pokazana na zdjęciu jest bez falbany, co oznacza, że wybrana falbana ją wydłuży (np. spódnica w pierwszym rzędzie ma 40 cm długości bez falbany, więc z falbaną wydłuży się odpowiednio do 50 lub 60 cm).

Do spódnicy kopertowej potrzebujemy wykroju na jeden tył i dwa przód. Po zawiązaniu spódnicy, przednie części będą na siebie nachodzić. Przednia część, która pozostanie na dole, jest taka sama jak tylna; ta, która będzie na górze, jest nieco krótsza i można ją wyciąć w okrągły kształt – pokażemy Ci, jak to zrobić za chwilę.

Aby wyciąć spódnicę, będziemy potrzebować tylko dwóch wymiarów: obwodu talii i długości spódnicy.

Weź miarkę krawiecką i zmierz swoją talię. Nie musisz niczego dokładać, żeby mieć swobodę, wręcz przeciwnie, zmierz dokładnie, bo zawsze możesz po prostu zawiązać spódnicę tak, jak potrzebujesz. Za dużą spódnicę kopertową trudniej zawiązać niż taką, która przypadkowo przytnie ją o kilka centymetrów w talii.

Aby wykonać cięcie, musimy znać nie tylko obwód, ale także promień w talii. Promień okręgu (r) oblicza się według znanego wzoru:

r = o : 2π.

W przypadku spódnicy w kształcie koła należy użyć tego promienia. W przypadku spódnicy w kształcie półkola należy pomnożyć go przez dwa, w przeciwnym razie gotowa spódnica będzie miała tylko połowę obwodu w talii.

Możesz uzyskać promień całej spódnicy poprzez dodanie obliczonego promienia talii i długości spódnicy.

Teraz jeszcze trochę rysunku i podstawowa część będzie gotowa; jeśli, tak jak ja, narysujesz półkole, będzie to ta sama ćwiartka koła, co na obrazku.

Oto przykład, jak to zrobiłam ze spódnicą:

1. Obwód talii wynosi 77 cm, długość spódnicy (jeszcze bez falbany) wynosi 50 cm.
2. Obliczyłem korzystając ze wzoru: r = 77 : 3,14 × 2; r = 12,3 cm
3. Ponieważ robię półkole, mnożę przez dwa: r = 24,6 cm. To promień talii.
4. Promień całej spódnicy: 24,6 + 50 cm = 74,6 cm.

Wybierz długość spódnicy kopertowej według własnego uznania. Jeśli zamierzasz wszyć falbanę, oczywiście skróć spódnicę bazową o szerokość. Polecam zrobić falbanę o szerokości co najmniej 8–10 cm. Może mieć jednak 15, 20, a nawet więcej centymetrów.

Wybrałam falbanę o szerokości dziesięciu centymetrów i standardową długość spódnicy 50 cm, więc całkowita długość wynosi 60 cm - mniej więcej do kolan. Długa spódnica kopertowa ma około 100 cm długości.

Która część przodu będzie na górze? Zwyczajowo spódnicę wiąże się po lewej stronie, więc będzie to prawa część (ta, która ma wspólny szew z częścią tyłu po prawej stronie).

Dwie części będą zgodne z tą podstawową – ja zrobiłem dwa ćwiartki koła. Skrócimy przednią górną część, składając wycięcie na pół, składając zewnętrzną połowę ponownie na pół i przecinając ostatnią ćwiartkę – patrz schemat poniżej w następnym akapicie.

Jeśli chcesz spódnicę z prostym dołem, to już wszystko. Aby uzyskać zaokrąglony dół (zrób go również dla wersji z falbanką), zaznacz połowę pozostałej lewej ćwiartki i połowę jej pionowej krawędzi – patrz schemat – i narysuj krzywą między tymi oznaczeniami. Jeśli się odważysz, możesz to zrobić odręcznie (po przymierzeniu spódnicy nadal będziesz mógł dostosować jej kształt) lub użyć odpowiedniej krzywej krawieckiej.

Dodaj standardowe 1,5 cm na szycie szwów bocznych i w talii. Zostaw około 2 cm na pionową krawędź dolnej części przodu na zakładkę ; jeśli szyjesz spódnicę z prostym przodem, zrób to również tutaj.

• Zostaw 1 cm na dolny brzeg spódnicy (czyli jej dolny obwód) – w zależności od wybranej metody wykończenia, będziesz potrzebować 0,7–1 cm. Jeśli szyjesz zaokrąglony brzeg przodu, dotyczy to również jej (a więc nie zostawiasz 2 cm na dolny brzeg, jak w przypadku prostego brzegu).
• Jeśli przyszywasz falbanę, zostaw tylko wąski zapas na szew 0,7 cm. Sama falbanę będzie miała taki sam zapas na szew i 1 cm zapas na obszycie.

Pasek do spódnicy kopertowej jest dość długi. Będziesz potrzebować:

• długość części talii wszystkich części spódnicy, tj. części tylnej (połowa obwodu talii), przedniej dolnej części (również połowa obwodu talii) i przedniej górnej części (połowa obwodu talii minus odcięta ćwiartka);
• dodaj kolejną połowę obwodu talii (pasek będzie znów za plecami);
• i dwa krawaty o długości 60–70 cm.

Spójrz na obrazek: pasek jest przyszyty do spódnicy wzdłuż żółtej linii przerywanej. Żółta elipsa oznacza miejsce, w którym powinien być otwór w pasku, przez który przejdzie krawat. Po zszyciu i zawiązaniu spódnicy, otwór ten będzie na prawym biodrze; przeciągnij pasek przez ten otwór, załóż go za plecy i zawiąż do drugiego końca na lewym biodrze.

Długość paska do mojej spódnicy wynosi konkretnie:

38,5 + 38,5 + 29 + 38,5 + 70 + 70 = 284,5 cm

(połowa OP + połowa OP + przód z przodu + połowa OP + krawat + krawat)

Możesz przyszyć dziurkę jak zwykłą dziurkę, ale ponieważ i tak będziesz musiał zszyć pasek z kilku części, możesz umieścić szew w tym miejscu i zrobić w nim dziurkę. Polecam również umieścić pozostałe szwy tak, aby podążały za szwami na spódnicy.

Pasek nie powinien być zbyt szeroki. Ponieważ nie będziemy go w żaden sposób modelować, bardzo szeroki pasek mógłby wystawać w talii. Polecam maksymalnie 4 cm ; ja wybrałam szerokość 2,5 cm.

Szerokość wycięcia na pasek będzie wynosić dwukrotność jego szerokości (będzie złożony wzdłuż) + dwa zapasy na szwy; w moim przypadku:

2×(2,5) + 2×(1,5) = 8 cm

Rzeczywisty wycięty kawałek taśmy to prosty pasek o obliczonej szerokości i długości (obliczymy to w następnym akapicie). Wytnij poszczególne kawałki taśmy prosto w poprzek szerokości materiału.

W zależności od obwodu talii i szerokości materiału, będziesz potrzebować dwóch, trzech lub nawet więcej sztuk.

1. Dwie części: szew wyjdzie po lewej stronie (pomiędzy tylną częścią a dolną przednią częścią), następnie zszyj otwór na krawat tak jak dziurkę na guzik.
2. Trzy części: jeden szew będzie na lewym biodrze, drugi na krawędzi dolnej przedniej części, gdzie pozostanie ukryty pod spódnicą po zawiązaniu.

Dla ilustracji wyciąłem trzy części:

1. 108,5 cm – krawat + część prowadząca za plecy
2. 77 cm – przód dół + tył
3. 99 cm – góra przód + wiązanie

Jeśli szyjesz z bardzo wąskiego materiału i będziesz wycinać kilka kawałków, postaraj się umieścić szwy tak, aby przylegały do szwów lub krawędzi spódnicy, albo żeby były schowane gdzieś po lewej stronie po zawiązaniu.

Jeśli wybrałaś wersję bez falbanki, przejdź od razu do szycia spódnicy. W przeciwnym razie przygotuj kalkę, linijkę i cyrkiel.

W przeciwieństwie do falbanki, która jest prostym, marszczonym paskiem materiału, falbanka jest okrągła. Podstawowa falbanka to koło wycięte w jednym miejscu i przyszyte do prostego kawałka materiału swoim wewnętrznym obwodem. Różnica między wewnętrznym a zewnętrznym obwodem falbanki powoduje jej zwijanie się.

Pionowo wszyta falbana tworzy efekt kaskadowy.

Na naszej spódnicy zastosujemy oba efekty: stworzymy kaskadę na pionowej części przodu i fale na dolnym brzegu spódnicy.

Aby uzyskać efekt kaskadowy lub ogólnie bardzo falisty, wewnętrzny obwód falbany powinien być jak najmniejszy. Aby uniknąć konieczności zszywania jej z wielu małych kawałków, wycinamy ją w kształcie spirali. Utworzymy spiralę na brzeg przedniej części, a do pozostałych elementów użyjemy prostych półkolistych kawałków.

Aby skonstruować spiralę, będziemy potrzebować zaskakująco prostej i przyjemnej geometrii:

• Narysowana spirala reprezentuje wewnętrzną długość falbany i musi być taka sama jak długość rąbka przodu bluzki. Kontynuuj dodawanie okręgów, aż uzyskasz wystarczająco długą falbanę. Dodaj około 10 cm, ponieważ końcówka zostanie odcięta. (Jeśli nie masz cyrkla, możesz po prostu zmierzyć szerokość linijką i dodać spiralę, aż uzyskasz pożądaną długość).

Jeśli posiadasz kółko tnące, teraz będzie ci łatwiej: po prostu wytnij gotowy wzór mniej więcej wzdłuż obwodu, ostrożnie przymocuj go do materiału i za pomocą kółka wytnij wzór i materiał.

Jeśli tniesz nożyczkami, wytnij całą spiralę, ostrożnie odrysuj ją na materiale i wytnij. Kompromisem jest przeniesienie wzoru na materiał za pomocą linijki krawieckiej, jeśli ją posiadasz.

Przytnij końcówkę falbany tak, aby jej początkowa szerokość wynosiła 3 cm plus zapasy na szwy i wykończenie. To skróci falbanę o kilka centymetrów. Wydłuż przeciwległy koniec falbany odpowiednio, tam gdzie zostawiłeś dodatkowe centymetry.

Będziesz potrzebować dwóch dodatkowych falbanek na tył i dolną część przodu spódnicy. Oblicz lub zmierz potrzebną długość (długość dolnej krawędzi jednego elementu to tak naprawdę odpowiadająca jej część obwodu całej spódnicy, którą możesz obliczyć na podstawie jej długości) i narysuj falbanki o kształcie koła lub półkola o odpowiedniej średnicy.

Półokrągłe elementy pozwalają na bardziej ekonomiczne rozmieszczenie na materiale. Jeśli masz za mało materiału, możesz lekko spłaszczyć falbanki, ale wtedy będą się mniej podwijać.

Pierwszy krok jest prosty, należy tylko uważać , aby nie pomylić poszczególnych części.

Przyszyj przednie części spódnicy do tyłu: dolna część będzie przyszyta po lewej stronie, a górna po prawej. Zawsze układaj części prawą stroną do siebie i zszyj. Natychmiast zaprasuj zapasy na szwy i wykończ je owerlokiem lub overlockiem.

Jeśli szyjesz spódnicę bez falbanki, przejdź od razu do jej wykańczania. Jeśli szyjesz falbankę, postępuj w następujący sposób:

Zszyj wszystkie części razem, tworząc jedną długą falbanę, zaprasuj szwy i wygładź je.

• Ułóż falbanę prawymi stronami do siebie na brzegu spódnicy i zszyj. Zachowaj wąski zapas na szew. (Przy standardowym zapasie na szew 1,5 cm falbanę trudno byłoby przyszyć, szczególnie na początku. 7 mm to zazwyczaj „szerokość stopki” – czyli od igły do krawędzi stopki – ale lepiej najpierw zmierzyć ją na maszynie).
• Zaprasuj oba zapasy szwów w stronę falbany i wykończ ściegiem overlockowym lub overlockowym.

Szyj powoli i ostrożnie, wygładzając materiał kawałek po kawałku (w górnej przedniej części będziesz w rzeczywistości zszywać dwa przeciwległe łuki razem) i staraj się go nie naciągnąć.

Możesz teraz przymierzyć spódnicę, aby sprawdzić, czy jej długość, łącznie z falbanką, odpowiada Twoim oczekiwaniom. Jeśli tak, przejdź do kolejnego kroku, wspólnego dla obu wariantów spódnicy: wykańczania.

Obszycie spódnicy dotyczy w zasadzie obu wersji. W przypadku samej spódnicy obszyjesz dół, a w przypadku wersji z falbanką obszyjesz falbankę. Możesz użyć jednej z poniższych metod obszycia:

• Overlock – wąski brzeg lub brzeg rolowany. Instrukcje dotyczące obszywania brzegów rolowanych na overlocku znajdziesz w instrukcji obsługi maszyny.
• Wąski brzeg – możesz go użyć do szycia bardzo cienkich tkanin. Instrukcję ze zdjęciami znajdziesz w artykule oszyciu apaszki jedwabnej. W przypadku mojej spódnicy z lyocellu ta opcja byłaby niepotrzebnie sztywna.
• Obszycie rolujące – jeśli masz stopkę rolującą, możesz obszyć materiał w ten sposób. Obszycie jest podobne do obszycia rolującego owerlokiem.
• Ukośny pasek – nie nadaje się do falbanek, ale można go użyć do spódnicy bez falbanek. Wybierz wąski ukośny pasek z odpowiedniego (niezbyt grubego) materiału.

Jeśli masz spódnicę bez falbanek i z zaokrąglonym przodem, pozostają Ci dwa proste brzegi do wykończenia: jeden u góry z przodu, drugi u dołu.

W przypadku spódnicy z zaokrągloną częścią lub falbaną, plisę należy przyszyć tylko na dolnej przedniej części.

Proces jest prosty: zagnij brzeg dwa razy na lewą stronę, zaprasuj i przyszyj na maszynie lub ręcznie od dołu. W przypadku spódnicy z falbanką, oczywiście, zagnij cały brzeg, łącznie z falbanką.

Teraz przygotuj pas.

• Najpierw zszyj poszczególne kawałki taśmy w jeden długi kawałek. Jeśli między kawałkami przodu i tyłu jest szew, zrób dziurkę tuż podczas zszywania: ułóż kawałki taśmy naprzeciwko siebie, ale nie zszywaj całego szwu, a jedynie środkową i zewnętrzną część, jak widać na zdjęciu.

• Po zszyciu wszystkich części w jeden długi pasek , złóż cały pasek na pół wzdłuż (niewłaściwą stroną do środka) i zaprasuj go.

Załóż pasek na talię spódnicy. Upewnij się, że wszystkie szwy są na swoim miejscu i że jest wystarczająco dużo miejsca na obu końcach, aby go zawiązać.

Dokładnie zszyj całą długość spódnicy od krawędzi do krawędzi (w wersji z falbanką zszyj dokładnie do krawędzi falbanki – dlatego konieczne było oczyszczenie falbanki przed przyszyciem wstążki).

Teraz kolej na odrobinę magii:

• Gdy skończysz szycie, złóż pasek na pół wzdłuż, ale zachowaj ostrożność i złóż prawą stronę do środka.
• Kontynuuj szycie od końca szwu, z tą różnicą, że nie przyszywasz paska do spódnicy, lecz zszywasz obie części paska razem. Staraj się zawiązać jak najbliżej końca oryginalnego szwu (zaznaczonego na biało na zdjęciu), ale nie chwytaj krawędzi spódnicy szwem – lepiej zacząć kilka milimetrów dalej i przyszyć je ręcznie po zakończeniu paska.

Zszyj wstążkę aż do samego końca. Nie ma znaczenia, czy zrobisz końce wiązań proste, czy spiczaste, jak ja. Pamiętaj jednak o odpowiednim przycięciu zapasów na szwy, szczególnie w rogach, aby wstążka mogła się ładnie zawinąć.

Wywróć pasek na prawą stronę, wyprostuj go i wyprasuj.

Pozostał nam (prawie) ostatni krok: przyszycie paska na lewej stronie spódnicy. Najpierw zaprasuj jego krawędź na lewej stronie (czyli do wewnątrz paska); szerokość podstawy powinna odpowiadać zapasowi na szew, czyli 1,5 cm, ale zaprasuj ją o kilka milimetrów mniej.

Gorąco polecam przyszycie paska: my przyszywamy go prosto do okręgu, a to zawsze jest trudne.

Zszyj spódnicę od prawej strony, tuż przy szwie taśmowym.

Jeśli będziesz postępować naprawdę ostrożnie i delikatnie pociągniesz pasek ręką w prawo, szwy będą prawie niewidoczne.

Tylna część taśmy będzie przymocowana do tyłu - dlatego należy zaprasować niewielki dodatek, aby tylna część wystawała lekko poza przyszłą linię szycia.

Przeoczyłeś coś gdzieś i nie mogłeś złapać tyłu taśmy? Nie ma problemu, zdarza się to nawet w rodzinach krawieckich! Złap pominięte miejsca ręką, nikt niczego nie pozna po twarzy.

Ostatnim krokiem jest wykończenie lub obróbka otworu. Jeśli w szwie jest już otwór, sięgnij do środka małymi nożyczkami i odetnij naddatki, które wychodzą w głąb szwu, równolegle do otworu.

Następnie zszyj dziurkę blisko krawędzi ściegiem prostym. Jeśli naddatki będą wystawać, delikatnie je podwiń podczas szycia.

Masz pasek bez szwu w tym miejscu? Zrób zwykłą dziurkę. Odsyłam Cię do instrukcji obsługi Twojej maszyny do szycia, aby dowiedzieć się, jak to zrobić – każdy robi dziurkę trochę inaczej. Jeśli jesteś majsterkowiczem, oczywiście możesz zrobić i tę.

                                                       Gratulacje, gotowe!

Mam nadzieję, że praca przebiegła pomyślnie i że otrzymałeś

Ładny nowy element Twojej garderoby.