Nie wiesz jak zrobić fryzurę?
Nie martw się, wszystko ci wyjaśnimy, to nie jest skomplikowane. Jak to zrobić, przeczytasz w części 1 poradnika krawieckiego:

• Nici – klasyczne nici poliestrowe wystarczą do większości materiałów, ale do szycia jedwabiem polecamy nici jedwabne. Jeśli używasz owerloka, będziesz potrzebować 4-5 szpulek, jeśli szyjesz na klasycznej maszynie, jedna lub dwie wystarczą.
• Wkład – około 10 cm wkładu na pasek – wybierz średnio-sztywny. Materiał do prasowania transferowego jest również świetny, tworzy znacznie mniej pęcherzyków powietrza niż klasyczny wkład i lepiej się go prasuje. Dostępne są również specjalne taśmy do wszywania wkładów z perforacją, przeznaczone specjalnie do wszywania pasków (na zdjęciu), ale w instrukcji pokażę wariant wzmocniony standardowym paskiem wkładu.
• Zamek błyskawiczny – wybrałem ukryty, o długości około 20–25 cm. Lepiej wziąć dłuższy i zrobić krótsze rozcięcie, nadmiar zamka można zostawić lub odciąć. Uwaga, różnice w jakości są duże, polecam np. firmę YKK.
• Guzik lub zatrzask.
• Inne gadżety jak metki tekstylne czy materiał na kieszenie, jeśli ich potrzebujesz????.

Pełna spódnica zachęca do wszywania kieszeni – klasyczne kieszenie w szwie są idealne w miejscach, gdzie jest dużo objętości, a materiał nie opina ciała. Jak mawiała moja mama, zawsze potrzebuję czegoś ekstra, więc dodałam kieszenie do spódnicy???? Ale bez obaw, można je pominąć. Instrukcję ich wszywania opublikuję w osobnym artykule, ale o tym innym razem.

Najpierw musisz narysować wykrój. Będziesz potrzebować większego papieru. Papier do pakowania jest świetny i tani, można go kupić w rolkach o szerokości od 60 do 100 cm. Nie polecam klasycznego papieru do wykrojów, moim zdaniem nie nadaje się do niczego, chyba że odrysowujesz wykrój z Burdy – jest zbyt cienki i miękki, trudno się z nim pracuje.

Zwłaszcza w przypadku długich spódnic z koła, możesz pominąć rysowanie wykroju na papierze i narysować go bezpośrednio na materiale – możesz wtedy wyciąć pierwszy narysowany element wykroju i użyć go jako szablonu do kolejnego. Wymaga to jednak pewnego doświadczenia i nadaje się tylko do materiałów o niskiej płynności, dlatego wolałabym pokazać, jak pracować z klasycznym wykrojem papierowym.

Najpierw musisz obliczyć promień okręgu, korzystając ze wzoru r = obwód talii / 6,28. W moim przypadku obwód talii wynosi 72 cm (szyję rozmiar 38), więc promień będzie wynosił r = 72 / 6,28 = 11,5 cm. Następnie musisz określić długość spódnicy - chciałam, aby była jak najdłuższa, aby wycięcie pasowało do szerokości materiału i nie musiałam dzielić go na kilka części, więc w moim przypadku było to 55 cm. Ale najczęściej określasz pożądaną długość, a następnie szukasz sposobu na ułożenie wycięcia na materiale - więcej w moim pierwszym artykule o spódnicy z koła - cięcie i pozycjonowanie.

Narysuj na papierze linię o długości równej promieniowi + długości spódnicy, tutaj 11,5 + 55 cm. Aby to zrobić, narysuj prostopadłą o tej samej długości, ponownie zaznacz promień i długość spódnicy. Narysuj krótszy okrąg (obwód talii) klasycznym cyrklem. Dolną krawędź spódnicy rysuję, trzymając w lewej ręce centymetr krawiecki w środku okręgu, a w prawej ręce owijam go ołówkiem i rysuję. Jeśli rysujesz długą spódnicę, a rozpiętość twoich ramion jest niewystarczająca, poproś kogoś o pomoc w trzymaniu centymetra krawieckiego.

Zanim zaczniesz cokolwiek ciąć, wypierz i wyprasuj tkaninę. Zawsze pierz ją tak, jak chcesz ją później prać, więc jeśli planuję prać ją w pralce w temperaturze 40°C, piorę ją wstępnie w co najmniej 40°C. Jeśli w ogóle nie pierzesz i zamierzasz tylko oddać do czyszczenia chemicznego, jak to jest w przypadku większości jedwabiu, nie musisz jej prać wstępnie. Mam brokat w składzie poliester/wiskoza, wyprałam go wstępnie w 40°C, a nawet włożyłam do suszarki… O dziwo, nic się z brokatem nie stało, nie skurczył się bardzo, tylko wzór mógł się lekko wypłukać. Jeśli masz tkaninę, która mocno się strzępi, taką jak brokat, to zdecydowanie wyczyść ją owerlokiem/zygzakiem przed praniem, w przeciwnym razie pralka rozerwie brzegi na strzępy.

Połóż wypraną i wyprasowaną tkaninę na stole (lub na podłodze) i wyrównaj jej krawędzie z krawędzią stołu. Wątek i osnowa powinny być do siebie prostopadłe. Niektóre materiały, zwłaszcza te o płynnej fakturze, lubią „tańczyć” na stole i należy je lekko wyprostować, aby uniknąć krzywego cięcia.

Zanim zaczniesz odrysowywać wzór, zastanów się, jak go ułożyć na tkaninie. Będę się trzymać poniższego schematu – długość 55 cm idealnie pasuje do szerokości brokatu 75 cm. Może się zdarzyć, że wzór nie zmieści się na tkaninie i będziesz musiał podzielić go na kilka części – więcej w moim poprzednim artykule o wzorze na spódnicę z koła.

Połóż wykrój na tkaninie tak, aby było wystarczająco dużo miejsca na szwy (ja zostawiam około 2,5 cm na oczko i 4 cm na dolny brzeg). Dociśnij go przyciskiem do papieru, książkami lub szpilkami i obrysuj kredą. Ja zawsze obrysowuję górną i dolną krawędź, a następnie rysuję proste części bezpośrednio na tkaninie linijką – to szybsze i dokładniejsze.

Narysuj przód i tył w ten sposób, z przednią częścią w zagięciu. Najłatwiej jest narysować obie części, a następnie złożyć materiał. Na tylnej części zaznacz długość rozcięcia zamka. 18–20 cm powinno wystarczyć.

Zepnij dwie warstwy materiału wokół szwów i użyj linijki i kalki technicznej, aby zaznaczyć linie szwów po drugiej stronie. Dzięki temu nie musisz rysować tych samych elementów cztery razy, tylko dwa, a resztę odrysować linijką. Zaznacz również wszelkie oznaczenia, takie jak otwór na zamek błyskawiczny czy kieszenie.

Jeśli nigdy nie pracowałeś z linijką, koniecznie zacznij! Działa to tak samo, jak rysowanie na kserokopiarce – wystarczy umieścić specjalny papier ksero pod materiałem i narysować linie szwów za pomocą linijki krawieckiej. Linijka ma małe ząbki, które przebijają tkaninę na papier, drukując lustrzane odbicie wykroju po drugiej stronie. Linijkę znajdziesz w każdej pasmanterii, a papier ksero jest dostępny na przykład w sklepach Burda lub Prym.

Zepnij szwy boczne i szew tylny, a następnie zszyj. Zachowaj ostrożność, ponieważ w przypadku błyszczących tkanin, takich jak satyna, brokat itp., szpilkami należy zszyć szwy biegnące w obie strony. W przeciwnym razie część błyszcząca po jednej stronie szwu będzie matowa po drugiej. Zszyj otwór zamka długim ściegiem, zepnij go szpilkami i kontynuuj szycie ściegiem klasycznym. W ten sposób możesz następnie wyprasować szew, a następnie łatwo zaparować długi ścieg – ułatwi to wszycie zamka.

Teraz możesz przymierzyć spódnicę, sprawdzić czy talia jest odpowiednia i w razie potrzeby ją dopasować – dlatego zawsze zostawiam tyle luzu w szwach.

Po wypróbowaniu tej metody, wykończ szwy ściegiem overlockowym lub zygzakowym na zwykłej maszynie. Bardzo postrzępione tkaniny można również wykończyć ukośnym paskiem, zwanym szwem Hong Kong – wygląda to bardzo luksusowo.

Zaprasowałam szwy, a następnie obszyłam je overlockiem. Jeśli masz cieńszy materiał, możesz również wyprasować szwy boczne do tyłu i obszyć je overlockiem. Tylny szew należy zaprasować ze względu na zamek błyskawiczny.

Tę stronę zamka należy przypiąć szpilkami, a następnie przeszyć. Nie rozciągaj materiału podczas przeszywania, a raczej poluzuj szwy. Zdecydowanie polecam nie pomijać przeszywania – niektóre materiały, zwłaszcza śliskie i lejące, mogą sprawiać problemy.

Następnie zamknij zamek, umieść drugą część rozcięcia i zepnij górną i dolną część razem – dzięki temu będziesz mógł zszyć drugą stronę na tej samej wysokości. Następnie rozsuń zamek do końca i zszyj drugą stronę zamka.

Jest specjalna stopka do wszywania zamka krytego – bez niej się nie obejdzie. Ja wolę plastikową YKK, ale nie mogę jej znaleźć, więc wszyłam zamek klasyczną metalową.

Przyszyj zamek błyskawiczny w taki sposób, aby z jednej strony przyszyć go blisko rozcięcia lub lekko za nim, a z drugiej strony zakończyć i przyszyć około 5 mm nad rozcięciem. Powstanie niewielka szczelina, która nie będzie widoczna z przodu, ale przez którą przeciągniesz suwak zamka.

Po zakończeniu szycia delikatnie zaprasuj prawą stronę spódnicy, tam gdzie znajduje się zamek błyskawiczny - dzięki temu zamek będzie jeszcze bardziej ukryty i naprawdę „niewidoczny”.

Jeśli zamek błyskawiczny jest znacznie dłuższy niż szczelina, możesz go po prostu odciąć. Następnie zapalniczką przypalam ząbki zamka, aby je uszczelnić i zapobiec ich rozpruwaniu.

Jeśli jednak zostało Ci tylko kilka centymetrów, możesz śmiało zostawić resztę zamka w spódnicy, nie ma to znaczenia.

Dobrym i praktycznym rozwiązaniem jest przyszycie krawędzi zamka do szwu – dzięki temu zamek nie będzie nigdzie „latał” i będzie się dobrze trzymał.

Podobnie jak w przypadku zamka błyskawicznego, istnieje kilka sposobów na przyszycie taśmy, dlatego wybrałam prostą klasykę.

Najpierw przytnij zapas spódnicy w talii do 1 cm.

Będziesz potrzebować:

• Pasek materiału – szerokość: 2 x szerokość paska + 2 cm na szwy, długość: obwód talii + 5 cm
• Pasek podszewki – szerokość: 2 x szerokość paska + 1 cm, długość: obwód talii + 5 cm

Jeśli więc chcesz pasek o szerokości 3 cm, wytnij pasek o szerokości 2x3+2 = 8 cm i długości 72+5 = 77 cm (dla obwodu talii 72 cm). Liczę na 2 cm naddatku i 3 cm podwinięcia, jednak jest to tylko wskazówka, zależy to od Twojego gustu, rozmiaru guzika itp. Wybrałam bardzo wąski pasek (2 cm) i mały guzik, więc mam 2 cm podwinięcia... jednak nie był to dobry pomysł, 3 cm byłoby lepsze. Należy również wziąć pod uwagę, że pasek jest cięty z zapasami na szwy, więc nadwinięcie będzie wynosić 1,5 cm po zszyciu, a podwinięcie będzie wynosić 2,5 cm.

Procedurę wsuwania spódnicy w pasek można zobaczyć na poniższym schemacie:

1. Najpierw przygotuj pasek, czyli pasek podszewki naprasowany na tkaninę. Najpierw wycięłam podszewkę, zaznaczyłam górę i dół, a następnie podzieliłam obwód talii na cztery części, aby łatwiej było wpuścić spódnicę. Następnie naprasowałam pasek na pasek materiału, który następnie wycięłam – uważam, że jest to dokładniejsze niż oddzielne cięcie materiału i podszewki. Ponieważ moja tkanina ma tylko 75 cm szerokości, musiałam ją dopasować. Na szczęście brokat tworzy prawie niewidoczny szew, gdy jest szyty w kierunku osnowy, więc nie stanowiło to problemu.
2. Podziel obwód spódnicy na cztery części. Nie musisz dużo mierzyć, aby uzyskać pełną spódnicę, ponieważ cztery części znajdują się w szwach bocznych i na środku przodu.
3. Przypnij pasek do spódnicy, prawą stroną do środka, zgodnie ze schematem, ćwiartki paska muszą pasować na ćwiartki spódnicy.
4. Zszyj i zaprasuj zapas szwu w kierunku taśmy.

Nie zapomnij sprawdzić, czy taśma pasuje po obu stronach zamka – często zdarza się, że zszywasz go krócej z jednej strony. Ja też nie do końca mi to wyszło, musiałam poprawić szew o około 1 mm :-)

5. Teraz zaprasuj górną, niezaprasowaną krawędź paska dokładnie do krawędzi wkładki. Możesz się zastanawiać, dlaczego wkładka nie może mieć takiej samej szerokości jak pasek... może, ale niezaprasowana krawędź znacznie zmniejszy grubość szwu w talii :-)

6. Złóż pasek na pół wzdłuż, prawą stroną do środka, jak pokazano na schemacie, i zszyj palce i podszewkę 0,5 cm od krawędzi. Przytnij rogi naddatków na szwy i wywróć na lewą stronę.

7. Przypnij zagięcie taśmy i przyszyj ją wzdłuż dolnej krawędzi. Możesz również przyszyć szew, aby nie był widoczny, lub ręcznie, za pomocą ukrytego szwu.

8. Teraz wystarczy wyszyć dziurkę i przyszyć guzik. Zacznij od dziurki – dziurka powinna być równo z zamkiem, zrób dziurkę wystarczająco długą, zdecydowanie dłuższą niż guzik… około 0,5–1 cm. Lepiej wypróbować to gdzieś z boku. Jeśli masz postrzępiony materiał, tak jak ja, lepiej najpierw wyszyć dziurkę na maszynie, a następnie wyszyć dziurkę ręcznie. Wyszycie dziurki na maszynie może nie wyjść całkowicie, ponieważ taśma jest dość gruba i maszyna może nie przesuwać materiału prawidłowo… Poza tym dziurka utrzyma się dłużej. Przyszyj guzik w zależności od tego, jak wyjdzie dziurka. Zdecydowanie powinien mieć szyjkę.

Aby uzyskać ładny, prosty dół, musisz go dopasować do swojego ciała. Każdy materiał rozciąga się inaczej, a my mamy inną szerokość bioder i pleców, więc jedynym sposobem na uzyskanie poziomego dołu jest założenie spódnicy i poproszenie kogoś o jej zmierzenie.

Jak to zrobić:

1. Załóż spódnicę i najlepiej zabierz ze sobą buty, które będziesz nosić. Nawet jeśli spódnica jest krótsza, obcasy zmieniają pozycję ciała, a tym samym długość spódnicy z przodu i z tyłu.
2. Spójrz w lustro i określ swoją idealną długość. Spróbuj, co Ci pasuje. Czasem zdziwisz się, że spódnica będzie wyglądać lepiej, jeśli ją mocno skrócisz, a czasem będziesz zadowolona, że zostawiłaś tak duży zapas na szwy.
3. Stań prosto i patrz prosto przed siebie (nie w ziemię!) i poproś koleżankę o zaznaczenie długości spódnicy. Istnieją różne narzędzia do tego celu – najlepszym jest marker kredowy, czyli konstrukcja na kółkach, którą po prostu ściskasz i jedziesz balonem, a na spódnicy zaznaczasz cienkie białe linie. Gorąco polecam! Ale możesz się bez niego obejść, używając zwykłej linijki krawieckiej lub po prostu linijki, mierząc długość od ziemi i wbijając szpilki wokół spódnicy.
4. Wyprostuj linię, tworząc łuk – rozłóż spódnicę na stole i narysuj linię dolnego brzegu. W zależności od rodzaju materiału, możesz uzyskać dziwne kształty – lejący materiał będzie krótszy po przekątnej niż w linii prostej, nawet o kilka centymetrów! Nielejący materiał może falować zamiast tworzyć łuk – w zależności od tego, jak złożyłaś plisy. Postaraj się uzyskać równą, gładką linię.

Istnieje wiele sposobów, aby to zrobić. Jednak szeroka spódnica ma swoją specyfikę, zwłaszcza mocno zaokrąglony dół, więc większość tradycyjnych metod obszywania nie sprawdza się tutaj zbyt dobrze. Wybrałam wąski brzeg: proste podwinięcie i przeszycie, ponieważ jest szybkie i dobrze wygląda.

• Obszyj brzeg spódnicy ściegiem overlockowym, pozostawiając maksymalnie 1 cm zapasu na szew. Możesz również użyć ściegu overlockowego lub zygzakowego na zwykłej maszynie.
• Złóż krawędź na podaną długość i zaprasuj.
• Szyj na maszynie od prawej strony, około 2 mm od krawędzi. Magnetyczne prowadnice, które można przypiąć do płytki ściegowej, są bardzo pomocne.

Zrobione!

Więcej sposobów na czyszczenie osłony koła znajdziesz w naszym artykule

Chcesz dowiedzieć się więcej o kroju spódnicy koła?

Obejrzyj poprzedni odcinek:

Lejące tkaniny – te lejące tkaniny nadają się na piękną, powiewną spódnicę w kształcie koła z wieloma miękkimi zakładkami.

Tkaniny lekko zwiewne – polecam te tkaniny, jeśli chcesz mieć spódnicę pomiędzy zwiewną a sztywniejszą.

Materiały nieopadające – jeśli chcesz, aby Twoja spódnica-koło była jak najszersza i ładnie trzymała kształt, wybierz jeden z tych nieopadających materiałów.